Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

jesienny lęk przed zasypianiem

Wioletta_Szkaradowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wioletta_Szkaradowska

Wioletta_Szkaradowska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

proste myślenie zawsze wprawiało mnie
w zakłopotanie. za proste
za.

mijanie oczu też.

zatem zamykam.

między nami mówiąc
troszkę doskwiera mi brak
ciepłych i dłoni.
wodę mam tylko zimną
za duże koszty.

Okna. Tak, tylko na noc
uchylam rąbki i wypuszczam
odrobiny śwatła.
Ale na krótko.
Cienie wchodzą.


Dotyk

Dotyk

Opublikowano
Opublikowano

świetny tekst.

proste myślenie zawsze wprawiało mnie
w zakłopotanie. za proste
za.

mijanie oczu też.

zatem zamykam.

czytałam kilka innych. Tam. Masz niepowtarzalny styl i taką miłą dla mnie przejrzystość, która ważne sprawy dźwiga bez trudu. A to nie jest proste.
pozdrawiam - Mirka

magda

magda

Opublikowano
Opublikowano

Na początku chciałam się przyczepić do pierwszych wersów. Ale po paru czytaniach mi przeszło, zupełnie. Dynamizm, obrazowość, jesienny, a moze niekoniecznie jesienny nihilizm. Chciałam tylko powiedzieć, ze jest w ulu :)

Aneta Paradysz

Aneta Paradysz

Opublikowano
Opublikowano

Pięknie, oszczędnie...jestem bardzo za... i refleksji mnóstwo dobija się do okienka mojego.

Jedyne co mnie niepokoi to te kropki ( ale jeszcze nie wiem co o nich myśleć) i wielkie litery w ostatniej strofie ( nie widzę celowości ich użycia).


Pozdrawiam
Aneta

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      23#

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Posem piękny, szczery obraz bycia w utrapieniu... dobry stan, aby coś zmieniać :) odwagi!
    • violetta
      Kropelka

      Przez violetta · Opublikowano

      @Rafael Marius zakładam, że to będzie lato, ale może to być koza na opał:) cały marzec i kwiecień nie grzałam, chciałam zaoszczędzić i się udało, nie chorowałam:) Kiedyś w moim domu była, bo są ślady po kozie:) to musiały być czasy, kiedy nic nie było:) To jest zdjęcie z czasów międzywojnia :) ciekawa historia:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zdjęcie babci i dziadka od strony mojej mamy:) moja mama tylko rozpoznała dwie osoby, czyli brata babci po lewej wysoki, miała tylko jednego brata i tylko jego, a w białej sukience w kwiaty obór tego brata jest siostra dziadka. Dziadek w wieku 11 lat uciekł przez macochę z domu, siostra jego też to samo zrobiła. Ona miała męża wdowca, ostatecznie została pochowana z pierwszą żoną i mężem w tym samym grobie. Został zapomniany, tylko ja i moja babcia kiedyś go odwiedzałyśmy. Ta siostra dziadka była dyrektorką przedszkola. Musiała skończyć więcej klas i się uczyć. Na zdjęciu nie ma rodziców babci, ani teściów babci. Jej rodzice już wcześniej umarli, jej tata umarł po wyrwaniu zęba, nie jest pochowany ze swoją żoną, jest razem ze swoim synem,  czyli bratem babci.
    • Proszalny
      Jedna z wielu

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Jak widać góry mają to do siebie, że górska droga jest poezją, a wędrowiec poetą. Lubię góry, deszcz, mapy i kartki z podróży. Mała Wysoka wydaje się być przyjaznym miejscem, a kolano może nawalić nawet w łazience. 
    • Jacek_Suchowicz
      Twarze w maskach

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @wiedźma   w życie wchodzimy z czystą kartą bez żadnych masek ani ról kalkulujemy czy może warto zaprzedać się dla masek stu   dla jakiej kasy watro upaść w lustrze jeśli swą widzieć twarz to nie człowieka ale trupa diabelski chichot w dali trwa   pozdrawiam
    • Berenika97
      Trzydzieste trzecie niebo

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Niezwykle nastrojowa miniatura. Uchwyciłeś tę kruchą granicę między nocą a dniem oraz między tym, co minione, a tym, co "tu i teraz". Piękne obrazy - szczególnie ten z kradzieżą uśmiechów z kącików ust i zapachem słońca w lesie. Tekst tchnie spokojem, który udziela się czytającemu. Podoba mi się, jak subtelnie przechodzisz od odchodzącego śniegu do spadających kwiatów jabłoni - świetnie to obrazuje proces zapominania i otwierania się na nowe. Czuła proza poetycka.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...