Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już Schopenhauer stwierdził, że w rozmowie innych interesuje tylko to co ich dotyczy i to wyłapują, więc myślę, że kłamstwami też nie są zainteresowani. Zresztą we frazie o tym wzroku znajduje ten przekaz. To do raju via piwo to od kilku lat nie piję, więc zapomniałem, a że mnie nie ciągnie, to inna sprawa. Pozdrawiam,  a wiersz zatrzymał, jak widzisz. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niepokojąco wiele razy czytałem komentarze do moich wierszyków podparte myślami Schopenhauera xD Ale trudno się nie zgodzić, o tym właśnie jest wiersz.

Piwo to życie! Tzn. nie że jestem jakimś fanem piwa, bo nie jestem, nie lubię go wcale i nie pijam. No ale w kontekście wiersza nawarzone piwo jest metaforą życia ;>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nikt nie lubi wilgotnych dłoni, podmiot liryczny też, ale wiersz polega na tym, że podmiot liryczny kłamie. Dlatego prawdy się nie doszukuj, ale sensu w mówieniu nieprawdy - proszę, szukaj jednak ;>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja się nie dziwię, bo nie raz okazywało się, że nadajesz z moim podmiotem lirycznym na podobnych falach. A czym byłby podmiot liryczny bez autora, który go kreuje, prawda? Jest nas zatem trzech ;>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za ten komentarz, to chyba Twój najbardziej konkretny, jaki kiedykolwiek dostałem ;D

Niech Ci będzie, że treść mało ciekawa - to jak najbardziej ok, że weryfikujesz ją własnym gustem. Ja ogólnie jestem fanem formy i wierzę, że nawet najokrutniejsze banały można dobrze napisać ;D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Konrad Koper  Bo wiesz,  ten wiersz jest jak ta kałuża - każdy zobaczy tyle, ile się nad nią pochyli.
    • Zaciągam się, wciągam cały dym  Wypuszczę go, jednym wydechem.  Nie pomyślę o wspomnieniu mym! Zamknę się w głowie, jednym oddechem.    Paczce bliżej do pustki, trochę jak mi, beznamiętna, samotna i durna. A w nocy ten sam koszmar mi się śni. Ciemna, pełna lecz bez wieczka urna.    Buch wymyka się spod mych warg, sinych - fioletowych podniecająco obrzydliwych.  Czy wysiłku mego jesteś dziś wart? odpowiedzi brak, mało słów prawdziwych.
    • Przyjechałaś, zobaczyłaś, zabłysnęłaś jak droga mleczna na niebie, dałaś namiastkę nadziei, że życie bywa piękne i inne różne takowe, odjechałaś i zapewne poszłaś do niego, a zaraz potem z nim. Uważałaś  że z nim mozna więcej i lepiej i z planami i że on sprosta we wszystkim. Mało tego, bo chciałaś żebym ja jeszcze wspaniale i cudownie i z gracją i z sympatią i z fantazją to opisał, a zatem wymogłaś na mnie powyższe frazy co do słowa, co do litery, co do kropki i co do przecinka. Wyszła nam - taka nasza - cudowna intryga.     La Bastide, 21.06.2026r.
    • @Natuskaa I choć strop niski, a ziemia ciężka, życzę wam okna na tamtą stronę. tam, gdzie zielone paznokcie dotkną w końcu słońca, a smutki zamienią się w prawdziwy bal.   Pozdrawiam :)
    • @Poet Ka  Tez cień narcystycznej gry, i iluzję, i prawdę jednocześnie.    Bo są tacy, którzy potrafią zakochać się we własnym świetle odbitym gdzieś w świecie. Nie potrzebują drugiego człowieka w pełni, wystarczy im echo siebie.  @Sylwester_Lasota, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...