Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Królowa sowa
za dnia się chowa,
spuszcza swe wielkie oczęta.
Unika ludzi,
bo świat ją budzi,
a ona ze snem w objęciach.

Królowa sowa
co noc gotowa,
prostuje skrzydła i żyje.
Próbuje zdążyć,
samotnie krąży,
łapie minuty niczyje.

Królowa sowa
poluje nocą,
na słowa, myśli i zdania.
Piórka wyrywa,
cała szczęśliwa,
wiele ma do pisania.

Królowa sowa
boli ją głowa,
gdy za dnia ludzie jazgoczą.
O nocy marzy,
gwieździstej ciszy,
by stać się znowu uroczą.

Królowa sowa
nie ma korony,
bo zwykłą jest, szarą dziewczyną.
Za dnia tęsknotą,
jak szczere złoto,
wieczorem miłosną przyczyną.

Królowa sowa
ubrana w słowa,
wypełnia wszystko milczeniem.
Im bliżej nocy ,
tym większej mocy,
dostaje niczym spełnienie.

Królowa sowa
co noc jest nowa,
choć duchem zawsze stara.
Noc kocha sowę,
niczym połowę,
lecz dla dziewczyny to kara...
 

Opublikowano

@viola arvensis

 

Prosta forma, ale treść wysokich lotów jak to u sowy.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Są takie osoby, które z natury są dojrzałe, lecz nie mówię tu o tak zwanej parentyfikacji, ale o takich z urodzenia poważnych, z ciemną naturą introwertyka.

 

Nie dla nich światło gwarnego dnia. Wolą ciszę i spokój. Lubią wyrażać siebie na zewnątrz przez pisanie lub inną sztukę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...