Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Kończy się lato - kiście winogron

dojrzał swym słońcem leniwym wrzesień.

Spłoszone szpaki wzbiły się w niebo,

udostępniając zaciszną przestrzeń.

 

Zaszeleszczeni w gronowym cieniu

po siebie głodnym sięgamy wzrokiem.

Czas zawisł między nami spragniony,

smakiem napełnia się niczym koszyk.

 

Po lepkiej skórze z owoców spływa

obfitość naszych łakomych spojrzeń.

Winnymi myśli nieśmiałość zrywam,

by się uśmiechać kiedyś do wspomnień.

 

Wyciągam pełne obietnic dłonie,

smakujesz palców moich soczystość.

Nabrzmiewa cisza nienasycona

przed nagłą burzą w pergoli zmysłów.

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@violetta

 

To tak po staropolsku, jak usty. Użyte po to, by zgodziły się sylaby i żeby był klimat „oldskulowy”.

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Opublikowano

@Marek.zak1

 

Taki dojrzały, późnoletni.

 

Dziękuję i pozdrawiam.

@violetta

 

Pisanie erotyków to stąpanie po kruchym lodzie. Trudno wymyślić coś nowego i uniknąć pewnych oklepanych fraz.

 

Miło mi, że tak myślisz, Violetto.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

 

Dotarł ostatnio do mnie mem z takim mniej więcej tekstem: „Życie trzeba przeżyć tak, by miło było wspominać, a wstyd opowiadać”.

 

Dzięki p. Waldku i pozdrawiam. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Faktycznie spadłem z wysokiej góry.

Ja nie mam problemów ze stratą.

Niezmiennie zadziwiają mnie ludzie, którzy rozpaczają po rozstaniu z ukochaną dłużej niż pół godziny.

Raczej zbudować, co innego w przestrzeni, która powstała.

Na miarę sił i środków.

Opublikowano

@Rafael Marius

 

Ach, te działki, altany, pergole, chruśniaki… Można się w nich zapomnieć, aby potem wspominać.

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Opublikowano

@poranki

 

Może i masz rację z tym przecinkiem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pięknie dziękuję i pozdrawiam.

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :)  @Myszolak   Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :) @viola arvensis   Bardzo dziękuję!     Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.   Świątecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :)  @lena2_   Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...    Świątecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...