Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ciekawy temat do przemyśleń. Czy obcość jest brakiem? Jeśli tak, to sami ją tworzymy. Wielka odpowiedzialność.

Inna sprawa, że bez obcości nie ma życia. Czyli może i życie tworzymy. My. Sami. Napędzamy. 

Hmm

Ciekawe.. trzeba to przetrawić

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przypuszczam, że zachowuje się ona i powstaje porównywalnie z wolnościa indywidualną - podobieństwo do innych "zbiorowisk społecznych" jest sprzężone z ich innościa (wolnością) kuturową, gegoraficzną i historyczną... Przy tym może uznanie istniejącego podobieństwa też "uwalnia" (otwiera), bo przyjmuje zawarta w nim prawdę... Pozdrawiam :)

Opublikowano

Stworzeni na obraz i podobieństwo, toteż inni, bo nie tacy sami, a co za tym idzie zawsze będziemy odstawać. Wiersz ma przestrzeń i można go różnie interpretować. To lubię. Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Duszko, dałam plus przy komentarzu tetu'... myślę podobnie, ale.. czytam, jn. bez urazy, please.

Pozdrawiam.

 

 

jestem

dużym podobieństwem

z odrobiną inności

 

po tym mnie poznajesz

 

jednocząc się

zawsze trochę odstaję

 

to moja cała wolność

 

 

ps. zapomniałam o punkciku.

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@tetu @Leszczym Cieszą mnie Wasze komentarze - każdy na swój sposób :) Dziękuję!

@Nata_Kruk Wyczuwasz, Nato, że mam zawsze pewien problem z formą wiersza, dlatego dziękuję Ci za podpowiedzi, które biorę pod uwagę :) Zauważam jednak, że lubię też w samej formie przestrzeń, to rozstrzelenie wersów i słów... Może znajdę na to jakiś kompromis :) Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Obrazy takie jak „przytulić się do tęczy” czy „namalować zapach kwiatów” pokazują tęsknotę za pełnią doznań – połączeniem z naturą i uchwyceniem tego, co ulotne oraz niewidzialne
    • @Migrena Zupełnie tak jest i dlatego ten Twój wiersz jest taki dobry właśnie. 
    • @Arsis oj stęskniłam się :)
    • @Berenika97       jest prawidlowe !   jeszcze jak prawidłowe !   dziękuję.       @Leszczym   Michał.   dziękuję za szczerość i za to, że dzielisz się tak trudnymi doświadczeniami. to potworne sytuacje i rozumiem, jak bardzo mogą ograniczać poczucie bezpieczeństwa i zaufania, a także wpływać na relacje z innymi. doceniam, że potrafisz spojrzeć na te sprawy z taką wrażliwością ,  nawet w obliczu trudnych doświadczeń Twoje refleksje pokazują troskę o dzieci i o ludzi wokół ciebie. czytając Twój komentarz, czuję, że wiersz może prowokować nie tylko refleksję literacką, ale też rozmowę o tym, co w życiu trudne i bolesne i to jest dla mnie bardzo ważne.     wszystkiego dobrego Michał.     @Gosława         przepraszam :)   w październiku ubiegłego roku zamieściłem tutaj opowiadanie tego samego tytułu.   ale mnie kusiło i je dopaliłem psychologicznie.   i teraz sam się przestraszyłem.   dziękuję.   pieknie pozdrawiam :)    
    • To wiersz o świecie, który stał się „dzielnią” – miejscem ciągłej walki o władzę, pieniądz i wpływy. „Złoty pieniądz” zamieniający się w „ołowiany ping pong” sugeruje, że ekonomia przechodzi w przemoc – coś cennego staje się kulą, którą strony odbijają między sobą. Są ofiary, system się przeciąża („wyrywa bezpiecznik”), a konflikty zapętlają się jak Urobor – same siebie pożerają. Refren „taka dzielnia stary” brzmi jak gorzkie, zmęczone podsumowanie: świat zwariował, ale wszyscy już się do tego przyzwyczaili.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...