w Sztokholmie

[Lahaj]

 

ona śpi

odwrócona tyłem 

zawinięta w czerwony koc 

wypłynęło z niej nasze dziecko 

miedzy nami wyrósł mur 

czuję że jeśli nie znajdę

sposobu by go zburzyć 

rozdzieli nas na zawsze

 

zgiełk Eriksgaten któremu 

wtóruje pokojowa lodówka 

mam 48 lat i nie wiem 

co jest dla mnie dobre 

wymownie niewymowny 

od urodzenia zeskakuję

z drabiny by ponownie 

siebie nie mieć 

 

szukam sposobu 

by nadać sens 

każdej chwili życia 

niepokoi mnie że gdy

nadarza się sposobność

jestem bezradny

[Nata_Kruk]

Olaf.... następny "cichacz" orgowy... wiem, bywam nieznośna..:(  ale staram się czasami zachęcać innych...

Fajny wiersz.

 

[Lahaj]

@Nata_Kruk tak… dzięki) kiedyś byłem bardziej aktywny ale po przeżyciach uzmysłowiłem sobie ze ta moja aktywność była dziecinna wciąż czekam na przypływ aktywności dojrzalszej. Takiej która widzi, rozróżnia, ocenia ale przede wszystkim wspiera. Pozdro

[Rafael Marius]

@Olaf Gawryluk

Wygląda na kryzys wieku średniego, ja zdaje się mam go już za sobą.

Taki to już etap życia, raczej nie do ominięcia.

[DaisyLight]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak sobie czasem myślę, że człowiek dążeniem do perfekcji sam komplikuje sobie cholernie życie. A potem cierpi. 

Nadawanie sensu każdej chwili życia jest marnotrawstwem czasu i zasobów. Powoduje frustracje, bo jest niestety niewykonalne.

Drogi peelu, ciesz się życiem w tym wymiarze jaki jest ci dostępny, bo jak zdenerwujesz Siłę Wyższą to będziesz musiał zacząć wszystko od początku.

 

Zdrówka życzę  :)

[Lahaj]

@Elwira

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i 

Czy to nie to samo? Ale wiem o co ci chodzi, chodzi Ci prawdopodobnie o to by „brać życie takim jakie jest” ale ja to tylko trochę inaczej ująłem z wiekszą zachłannością. Z wiekiem ma się mniej luzu. Pozdro