Podarowałaś mi słuchawkę

[Nefretete]

 

 

W grobie jest pusto
Rozsypałem cię morzu!
Szarfą w wędrówkę

Kołysaniem fal
przewoźnikowi rzucam
monetę dla sal

Zabrana z lądu
rozpuszczasz się godziną
ekologicznie!

( jak )

Pierwsza w listopad
Z głębin muszlę wypuszczasz
membraną echa

słucham uchem
co masz do powiedzenia
powietrzem wdycham

Twoja obecność
niczym fale dźwiękowe
narząd odtwarza:

nie wiesz po co żyć?
Znajdź swoje Westerplatte!
Broń jej — za wszelką cenę

Poznaj czym kosmos
Energią cię obdarzy
gwiazd lepki chaos

W twarz uderzy żar
koniec kąpiąc początkiem
Swój poznasz pożar

Gdzieś jest w mgławicach
proces z pyłów powstały
Nowym istnieniem!

 

/ wiersz z czarnej teczki/

Edytowane 11 Maja 2023 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Nefretete Bardzo ciekawy wiersz. Troszeczkę jakby inaczej niż ostatnie, ale to na plus. Przyjemnie się czytało a muzyczka fajna. Jak dla mnie jest dopełnieniem utworu.

Pozdrawiam :-)

[corival]

@Nefretete Refleksyjny wiersz, w zasadzie bardzo pozytywny. Dobrze się go czyta... słychać po prostu szum fal, a spokój rozlewa się w niezmierzonej przestrzeni, gdzie powstaje życiodajny pył. Pozdrawiam :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój ojciec sobie zażyczył, żeby po śmierci go spalić i prochy wrzucić do Wisły.

To chyba właśnie o tym ten wiersz.

Może odrodzi się z pyłów ponownie.

Nie on w to nie wierzy.

[Nefretete]

@Leszczym, @kwintesencja, @Tectosmith, @Rafael Marius, @corival.

!

Dziękuję wszystkim  za zajrzenie do tekstu — ten drugi w prozie zapodany, miał was zapoznać z istotą sprawy( skasowałem)

Tak! Wiersz jest o tym, że z szacunkiem należy kontynuować to, co Matka czy Ojciec przekazali listem pożegnalnym dla was/ciebie. Kość padła na nas. A my, powinniśmy byli być kontynuowaniem pieczęci, jaka daje nam znak istnieniem  wyspy, o jaką walczyć warto.

 

Pozdrowienia serdeczne!