straciłem

[mightyhands]

straciłem miłość i sen
zawiedli mnie ludzie
wpajali mi fałsz i ułudę 

 

ile razy mogę próbować
ile nowych początków mam znieść
to boli, wypala
uśmierca wszystko, co we mnie dobre

 

pośrodku sali zostałem sam
i krzyczę
z bólu zdycham 
nie taki sam jak dawniej
osłabiony na zawsze

 

chciałem tylko szczerości
trochę prawdy
miłości

 

miłość dostałem
może prawdziwą, może fałszywą
to chwila mojego szczęścia, nie będę żałował

żałować będę tylko tych ludzi, których miłość jest warta mniej niż śmierć 

 

zniszczony tym, co ludzkie
zniszczony tym, co kruche
zniszczony tym, co niedojrzałe
zniszczony tym, co niszczone było
zanim z prochu bladego powstało 

 

i tracę siły
serce umiera
już się nie pali
już nie oddycha

 

nie umiem obudzić w sobie życia
zawiedzione miłości zabrały to, co ceniłem 

ja kocham życie, czy ono mnie też?
wkładam w nie całego siebie
otrzymuje znacznie mniej

 

nawet, jeśli zbliżę się do nowych szans
już nie umiem po nie sięgnąć
już nie umiem im zaufać 

już nie umiem siebie dać 

[violetta]

Warto może zapomnieć i się uśmiechnąć :)

[Rafael Marius]

@mightyhands

Tak to bywa, każdego kiedyś dopada kryzys. Jednego taki, drugiego inny.

Można się z niego podnieść lub nie.

A co o tym decyduje?

Przypadek?

Czy zrządzenie Opatrzności?

 

Osobisty, mocny wiersz. Udany debiut.

[kwintesencja]

@mightyhands no cóż, ciężki to ładunek emocjonalny, czasem wydaje się, że już za późno na jakąkolwiek nadzieję…

[Leszczym]

@mightyhands Naprawdę niezły wiersz ;)

[mightyhands]

@Rafael Marius to miłe :)

@Rafael Marius dzięki@Rafael Marius to miłe :)

@Leszczym dzięki bardzo