Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oddałabym

Ewelina
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Ewelina

Ewelina

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

 

oddałabym ci całe niebo 

a ty masz dla mnie skrawek 

oddałabym siebie

lecz cóż... nie spojrzysz nawet 

 

podarowałabym wszystko 

i duszę choć przeklętą 

też całą 

 

w mojej jaskrawości 

twoje oczy bledną 

a ja patrzę na ciebie 

spojrzenia rozwlekam

za jeden twój uśmiech

za ułamek ciebie a nie całego

 

ofiarowałabym ci

i ciało

razem z aksamitą skórą 

na mięśnie mocno naciągniętą

 

choć mam serce tylko jedno 

i miłość w nim też mam

jak duszę - przeklętą 

to nic

 

zaniosłabym ci siebie 

na noc jedną 

 

 

 

Edytowane przez Ewelina (wyświetl historię edycji)
11
Wędrowiec.1984

Wędrowiec.1984

Opublikowano
Opublikowano

@Ewelina No, powiem Ci, że dwie pierwsze zwrotki podchodzą pod ładną improwizację. Jest w nich fajna spontaniczność i poetycko zarysowane pretensje. Myślę sobie: już po nim, ależ mu się dostanie. Nic takiego jednak się nie dzieje i w kolejnych strofach łagodniejesz.

 

PS: Nie daj się.

1
tetu

tetu

Opublikowano
Opublikowano

Ewelinka, sporo zaimków osobowych, jak dla mnie za dużo. Można je z powodzeniem uporządkować, niektórych się pozbyć, jak np ci, które w wielu miejscach jest zbędne. 

Wiersz traktuję w kategoriach porywu kobiecego serca i świadomej chęci oddania.

Skóra mocno naciągnięta na mięśnie - to mi się nie podoba. Pozdrawiam.  

1
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

z tą duszą przeklętą to się nie powtarzaj

zaimki zlikwiduj przecież nic nie wnoszą

ja wiem że coś tam przede mną rozkładasz

lecz bądź lodowata nieczuła jak posąg

 

cierpliwie poczekaj bo też lubię tęsknić

człowiek wyposzczony po stokroć obdarzy

ale przesycomy nigdy się nie spełni

spragniony przekroczy próg najskrytszych marzeń

:)

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Achilles_Rasti
      Ciało zna drogę

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Jesteś na spacerze w lesie   wiatr porusza koronami drzew   delikatnie   czujesz spokój   czemu?   tulisz dziecko które płacze   bujasz je w tym samym rytmie   powoli   jest coraz ciszej   czemu?   może spokój nie jest słowem   może jest ruchem który pamięta ciało   zatrzymaj się na chwilę   kiedy wychodzisz z domu spójrz w górę   chmury też się kołyszą   trawy drżą liście oddychają   wszystko zna ten rytm   spójrz na osobę obok siebie   przytul ją   i nic nie mów   ciało zna drogę   spokój
    • beta_b
      Wawer blues

      Przez beta_b · Opublikowano

      Mówią - Wawer - trochę dziki, nie ma sieci, a ma dziki. Przecież szambo tutaj nadal sprawdza się. Do Warszawy niedaleko, bo nasz Wawer jest za rzeką. Ale mieszkać tu naprawdę nie jest źle. Wawer blues, na plus. Nie wywyższa się, nie grzeszy. Dziki chodzą tu jak piesi. Naturalny taki Wawer dzisiaj jest. Tu są lasy, a nie korki, Mało żuli, są sikorki. Romantycznie i spokojnie mieszka się. Wawer blues, na plus. Tu są działki jeszcze znośne, by bliźniaka mieć przy sośnie, i do Żabki na rowerze kopsnąć się. Gdy po pracy późno wracasz - czeka jeszcze druga praca: pozamiatać igły z wjazdu - to się wie. Wawer blues, na plus. Ale lubię swojskie życie - w Wawrze trudno o ukrycie: las cię znajdzie, dzik przywita, choćby w noc. A nad Wisłą, gdy się ściemnia, miasto w dali tak się zmienia — i rozumiesz, czemu tutaj dobrze wciąż.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Niko36
      myślałem, że ci wybaczę.

      Przez Niko36 · Opublikowano

      zdradziłeś mnie.  zniknąłeś, cierpiałem,  cierpiałeś. wróciłeś. mówiłeś, że się naprawiłeś. naprawiłeś? czy myślałeś, że się naprawiłeś? przeprosiłeś. naprawdę przeprosiłeś?   wybaczyłem. wybaczyłem, czy myślałem, że ci wybaczę? ciężar. ból.  stres. lęk. zaufanie?    myślałem, że ci zaufam. myślałem, że dam rade. myślałem, że się zmieniłeś zmieniłeś? czy uważałeś,  że się zmieniłeś?   szansa, dałem ci szansę. ciężka decyzja. szansa, by ja wykorzystać.  wykorzystałeś? czy  ją zignorowałeś? zignorowałeś.    pokusa. pojawiła się  pokusa. myślałem,  że ci ufam. dałem  ci szansę. dałem ci zaufanie. zmieniłeś się? czy uważałeś, że się zmieniłeś?    ból. strach. lęk.  zaufanie? straciłeś moje zaufanie.  znikasz. cierpię. myślałem, że ci zaufałem. myślałem, że dam rade. myślałem, że ci wybaczę.
    • violetta
      Romantyczny odpoczynek

      Przez violetta · Opublikowano

      @LessLove szczęśliwe błądzenie :)
    • LessLove
      DYLEMATY  JĘTKI

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Jabłka, poziomki, prawdziwki i... co Bóg wymyśli, a poznałem Jego skłonność do zaskakiwania. Ale Rezydencja nie powstaje jako "samotnia". Przeciwnie, jako miejsce egzotycznych spotkań. Rozerwałoby mnie bez kina, teatru, koncertów. Żyję kulturą i naturą - w równowadze. Dobranoc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...