Podrygi wiosny

[izabela799]

Wiosna się zbliża małymi krokami
zmieni przyrodę ożywi kolorem
będą od rana ptaszęta śpiewały
swoim folklorem.

Jeszcze przymrozki i poranki zimne
słońce promieniem nieśmiało rozgrzewa
przez białe noce powoli do nas brnie
życie otwiera.

Na szybach jeszcze moc wzorów przejrzystych
co mróz maluje gdy się jeszcze nudzi
wokoło wkrótce zjawią się kolory
w świetle nadziei.

Będziemy zbierać kwieciste bukiety
patrzeć jak życie na nowo się budzi
w parku na ławce słuchać słów sekretnych
grzać się w ciepłe dni.

Na drzewach pąki zielenią wystrzelą
ze snu się zbudzą uśpione zwierzęta
odejdzie zima ze śniegu bielą
lecz uśmiechnięta.

[corival]

@izabela799 Zgadzam się, że wiersz wymaga nieco regulacji, bo miejscami rozbiłaś rym, czy rytm, ale ogólnie, co do treści, podoba mi się.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To taki przykład do poprawy rymu.

 

Tutaj też należałoby poprawić... tak sobie myślę... może coś w stylu: odnajdzie zima z śniegu czystą bielą.

Pozdrawiam :)

[Kasia Koziorowska]

Gratuluję świetnego wiersza, szczególnie rymów (chciałabym umieć pisać wiersze rymowane). Pozdrawiam!

[izabela799]

@corival tak to jest - jak pisałam wiersze z rymem gramatycznym były naprawdę fajne, kiedy tylko "w modę " zaczęły wchodzić rymy niegramatyczne wychodzą bardzo średnio :(

[corival]

@izabela799 Masz dwa wyjścia: albo ćwiczyć to co jest w modzie, albo nie hołdować modzie i trzymać się własnego stylu. Pozdrawiam :)

[izabela799]

@corival szczerze, lubię swój styl i chociaż "szarym ludziom " się podoba, to już niekoniecznie podoba się "znawcom"

[corival]

@izabela799 Wszystkich nie zadowolisz nigdy, taka jest brutalna rzeczywistość :) Pozdrawiam :)