Brzegiem oceanu

[Adam Zębala]

Koń biegnący przez pustynię, 

szum oceanu i zwierzęta 

leżące w słońcu 

nad jego brzegiem. 

 

Słonce zachodzi nad oceanem 

jego czerwone światło

przenikające wodę.

 

Nasuwające się wspomnienia,

ktoś zaginął,

ktoś kogoś zostawił.

 

Samotny człowiek 

błąka się wzdłuż brzegu.

 

Pustynia i horyzont 

złoty piasek

i błękitne niebo.

 

Jeździec znalazł konia,

samotny człowiek

błąka się dalej bez celu.

 

 

[Sylwester_Lasota]

Czuję się przygnieciony przez bezmiar przestrzeni i samotności wyłaniający się z tego wiersza.

 

Pozdrawiam

[corival]

@Adam Zębala I pustynia i ocean wprawiają mnie w podobny, nieco katatoniczny stan. Dobrze choć, że koń biegnie... Pozdrawiam :)