Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Cisi"

 

Znowu w naszych rozmowach wylewamy tony niepotrzebnych słów
Czasem szkodliwych jak chemikalia, kiedy indziej słodkich ,aż do przesady
Widzę rzędy oślepiających pereł patrząc na Ciebie gdy powiem coś miłego
Gdy rzucę coś szorstkiego, grymas jak u dziecka po porach roku Vivaldiego.

 

Gdy w trakcie emocjonalnej burzy padną słowa
Po których oświadczeniu staniesz się natychmiast blady
Pojąć łatwości w ich rzuceniu głowa nie zdoła
Lecz nienawiść i miłość to dwa skrajnie bliskie światy.

 

Kolejny raz nieproszony potok słów płynie z ust twoich
Mówisz, że zawsze jestem zapatrzony w Ciebie ślepo
Jedyne na co patrzę to gwiazdy i to cudne niebo
Gdybyś wiedziała jak lubuję się w chwilach ciszy drogich.

 

Jak malutki fragment pękniętego lustra prędko leci w dół
Tak spływa po twym policzku smutku łza na drewniany stół
Rzewnie płaczesz bo wiesz, że mogłaś być "tą" osobą
Chociaż mnie to boli - odejdź, miejmy to za sobą.

 

W ciszy zrozumiałem jak bolesne bywają ludzkie żywoty
Poczułem to dopiero po czasie prawdziwej tęsknoty
Więc skoro nie umiemy milczeć jak tybetańscy mnisi
Wykrzyczmy zatem jednym głosem "błogosławieni cisi"!

 

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

powiem tak do mnie nie przemawia - przegadane 

rozbierzmy pierwszą i drugą strofę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gdy w trkcie emocjonalnej burzy  - słowo zbyteczne

po których oświadczeniu - jeśli słowa padły to było oświadczenie słowo zbyteczne

Pojąć łatwości w ich rzuceniu głowa nie zdoła - karkołomna konstrukcja (pojąć łatwość ich rzucenia)

np:

słowa tłuką w podłogę wyrzucając emocje

wystraszony i blady dziób otwierasz na oścież

już dociera powoli że logikę szlag trafił

nienawiść i miłość jednak bliskie światy

 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...