Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam Cię Tato

Znów mamy lato

Które bez Ciebie?

Dwudzieste.

 

Co myśli dziecko

Gdy słyszy słowa

Że jego ojciec

Odszedł do Boga?

 

Czy ta dziewczynka

W szarym płaszczyku

Wciąż widzi tatę

W tym nieboszczyku?

 

Otwarli trumnę

Ja - osiem lat

Pierwsze co myślę

Że tata zbladł.

 

Potem sadzają nas

W pustym kościele

Za bardzo nie wiem

Co tu się dzieje.

 

Ktoś mnie przytula

Ktoś z boku płacze

A ja wciąż myślę

O bladym tacie.

 

Mama mnie ciągnie

Za rękę ściska

Ja się przewracam

Bo droga śliska

 

I jest już cmentarz

Tam pożegnanie

Wszyscy współczują

Mi oraz mamie.

 

Znałam Cię krótko

A długo już tęsknię

Kocham Cię Tato

Wciąż jesteś we mnie.

 

Żywym wspomnieniem.

 

Opublikowano

Jejku tu też smutno, ale o chłopczyku był dramatycznie smutny.

Nie lubię. Chyba nikt nie lubi takiego smutku. 

Podoba mi się płynność i melodyjność.

 

A może następny wierszyk na wesoło? 

No, daj się namówić.

Fajnie będzie, pośmiejemy się, zobaczysz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

@Rafael Marius bo wiersze to mój sposób na uwolnienie trudnych emocji. Są proste, bo nie potrafię pisać pięknie i poetycko - pisze zupełnie amatorsko, a do tego bardzo rzadko. :) 

@ais Dziękuję, ale zdecydowanie nie dam się namówić.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie "czuję" wesołych tematów, miałabym problem ze stworzeniem jednej zwrotki. Pisanie byłoby męczące dla mnie, a czytanie dla Was.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @beta_b fajne , czasami to co się nam jawi jako katastrofa jest czymś zupełnie innym
    • @Poet Ka   Poe:)   jeszcze taka myśl przyszła mi do głowy.   Twoje wiersze są inne.   od naszych .   bo Twoje wiersze to  zapis pamięci zmysłowej który nie tłumaczy się tylko istnieje.   pewnie dlatego fascynują:)    
    • czy warto było cię kochać być ciągle przy tobie mieć tylko dla siebie   czy warto było kochać zwłaszcza gdy płakałaś pomagać w potrzebie   tak moja droga warto było  do dziś pije tego nektar osłodzony tobą   tak moja miła nie żałuje chwil razem spędzonych ozdobionych uśmiechem   o czym świadczy nasz dom dziećmi upiększony efekt naszej miłości   której ci co im nie wyszło niechcący ale jednak nam zazdroszczą
    • @Berenika97   Nika.   to bardzo bolesny wiersz dla tych co chcieli chleba i Polski wolnej.   zwyczajny  początek który przeradza się w dramat zbiorowego doświadczenia.   a w jego centrum delikatny a jednak niezłomny "biały motyl" .   bardzo poruszająca pamieć o tym jak łatwo zapominamy to co bruk wciąż pamięta.   cudowny wiersz.   jesteś wielka.   chwała Ci za takie pisanie.   jako Polak - dziękuję!!!    
    • Fajrant z pawiem    Fajrant, fajerant, odbiór towaru. Korowód tirów zmierza do baru.   A bar zamknięty... Czy o tej porze głodny kierowca zje kawał schabu?   Schabu nie było, bo drzwi zamknięte. Złączyli w pięści sprawy mniej święte.   Że nie powinni? Bo żony, matki mają na smyczy takie gagatki.   A głód w żołądku doskwierał, siatka- ptak sobie chadzał,  wzięli gagatka.   Puszczali pawie, Tu chodził nowy! Łeb mu skręcili, na grill- gotowy!   Dobrym koniakiem mocno zapili. Dzień, noc i znów dzień Tam odpoczęli.   Fajrant, fajerant, odbiór towaru. Korowód tirów zmierza do baru.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...