Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam Cię Tato

Znów mamy lato

Które bez Ciebie?

Dwudzieste.

 

Co myśli dziecko

Gdy słyszy słowa

Że jego ojciec

Odszedł do Boga?

 

Czy ta dziewczynka

W szarym płaszczyku

Wciąż widzi tatę

W tym nieboszczyku?

 

Otwarli trumnę

Ja - osiem lat

Pierwsze co myślę

Że tata zbladł.

 

Potem sadzają nas

W pustym kościele

Za bardzo nie wiem

Co tu się dzieje.

 

Ktoś mnie przytula

Ktoś z boku płacze

A ja wciąż myślę

O bladym tacie.

 

Mama mnie ciągnie

Za rękę ściska

Ja się przewracam

Bo droga śliska

 

I jest już cmentarz

Tam pożegnanie

Wszyscy współczują

Mi oraz mamie.

 

Znałam Cię krótko

A długo już tęsknię

Kocham Cię Tato

Wciąż jesteś we mnie.

 

Żywym wspomnieniem.

 

Opublikowano

Jejku tu też smutno, ale o chłopczyku był dramatycznie smutny.

Nie lubię. Chyba nikt nie lubi takiego smutku. 

Podoba mi się płynność i melodyjność.

 

A może następny wierszyk na wesoło? 

No, daj się namówić.

Fajnie będzie, pośmiejemy się, zobaczysz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

@Rafael Marius bo wiersze to mój sposób na uwolnienie trudnych emocji. Są proste, bo nie potrafię pisać pięknie i poetycko - pisze zupełnie amatorsko, a do tego bardzo rzadko. :) 

@ais Dziękuję, ale zdecydowanie nie dam się namówić.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie "czuję" wesołych tematów, miałabym problem ze stworzeniem jednej zwrotki. Pisanie byłoby męczące dla mnie, a czytanie dla Was.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wraz ze wzrostem temperatury kąt postrzegania rozszerza się i w oku, co jest jak kula gorącej tkaniny, zostaje wytworzony obraz. wojny. stawiam czoła trudnym do zdefiniowania wrogom, daję odpór. nagle przyplątuje się przerażony chudoadiutant, krzyczy z przerażeniem, że markietankę zabiło, markietankę zabiło! lecę cały w nerwach. leży. krew na chlebie i w nim, czerwień wżarta głęboko w świetliste bochny. okruchy w odłamkach, paznokcie i włosy na skórce. z zamkniętymi oczami wskakuję w głąb leju. próbuję nie myśleć o tym, co jem. następny obraz: supermarket, dział mięsny. nie wiem, co brała pracownica, jaki drag wywołał u niej niepowstrzymywalne chichotki. śmiech jest perlisty, odchlastane tasakiem palce – niczym (tak mi się, głupio skojarzyły)... niedopałki papierosów, które jakiś maniak palenia wciągnął w głąb płuc. i wykasłał. podbiegam do nie kontaktującej zdragowczyni, próbuję dokleić, wcisnąć jej utracone fragmenty ciała. nie trafiam we właściwe miejsca. palce w nozdrzach, jeden w uchu, dwa pod wargami. straszne wizje. próba opisania bólu, jaki jest moim udziałem, gdy próbuję scalić na siłę, po szczeniacku i bez wyczucia. wybaczaj mi te nieudolne próby. tak bardzo cię kocham, Dostarczycielko.
    • @Migrena dział  Fraszki i miniatury poetyckie
    • @Poet Ka   a gdzie te miniatury znaleźć?
    • @Migrena i Twoje wiersze są inne od naszych, czyli wyróżniają się formą, metaforą, tematem i długością

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Migrena a jak się jeden mój wiersz wyróżnił, przeczytaj na miniaturach "Fajrant z pawiem":)
    • @Marek.zak1 @Alicja_Wysocka @MIROSŁAW C. Mam problem z przeżywaniem emocji, bo za mocno je odczuwam. Każdą zdradę, porzucenie, oddalenie a dziś wnuk się rodzi - zatem strach o dziecko i córkę. Dziś mam kombo. ;)    Ściskam Was ciepło, bb
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...