Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam Cię Tato

Znów mamy lato

Które bez Ciebie?

Dwudzieste.

 

Co myśli dziecko

Gdy słyszy słowa

Że jego ojciec

Odszedł do Boga?

 

Czy ta dziewczynka

W szarym płaszczyku

Wciąż widzi tatę

W tym nieboszczyku?

 

Otwarli trumnę

Ja - osiem lat

Pierwsze co myślę

Że tata zbladł.

 

Potem sadzają nas

W pustym kościele

Za bardzo nie wiem

Co tu się dzieje.

 

Ktoś mnie przytula

Ktoś z boku płacze

A ja wciąż myślę

O bladym tacie.

 

Mama mnie ciągnie

Za rękę ściska

Ja się przewracam

Bo droga śliska

 

I jest już cmentarz

Tam pożegnanie

Wszyscy współczują

Mi oraz mamie.

 

Znałam Cię krótko

A długo już tęsknię

Kocham Cię Tato

Wciąż jesteś we mnie.

 

Żywym wspomnieniem.

 

Opublikowano

Jejku tu też smutno, ale o chłopczyku był dramatycznie smutny.

Nie lubię. Chyba nikt nie lubi takiego smutku. 

Podoba mi się płynność i melodyjność.

 

A może następny wierszyk na wesoło? 

No, daj się namówić.

Fajnie będzie, pośmiejemy się, zobaczysz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

@Rafael Marius bo wiersze to mój sposób na uwolnienie trudnych emocji. Są proste, bo nie potrafię pisać pięknie i poetycko - pisze zupełnie amatorsko, a do tego bardzo rzadko. :) 

@ais Dziękuję, ale zdecydowanie nie dam się namówić.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie "czuję" wesołych tematów, miałabym problem ze stworzeniem jednej zwrotki. Pisanie byłoby męczące dla mnie, a czytanie dla Was.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...