W nasz stół wbito nóż

[error_erros]

 

W nasz stół wbito nóż - zbrodnię na słowie,

I chociaż nikt już nie chce pamiętać,
Czyj to był rozkaz, a czyja ręka,
Każdy ma ciszy równą połowę.

Nie ma nic, czego jeszcze nie pożarł.
Chęci krojenia gardła lub chleba,
A każde słowo, którego trzeba,
Pośrodku stołu - na ostrzu noża.

Znów doń siadamy, gdy dzień się kończy,
A przecież ulgą w porze wieczornej
Byłoby patrzeć, jak dom nasz płonie.
W nim stół, co nożem dzieląc nas - łączył.

 

 

[Marek.zak1]

Nie wiem, czy byłby ulgą, może dla tych, którzy wolą spalić, niż przyznać, że się mylili. Dobry wiersz. 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też nie wiem, ale jeśli mam do wyboru opisanie dwojga ludzi, którzy wolą przy takim stole siedzieć, albo którzy wolą go spalić, dla własnej frajdy wybiorę tych drugich ;]

Dziękuję!

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rym gramatyczny to żadna zbrodnia. Jeśli na tle całości wiersza brzmi dobrze, to znaczy, że warto było go użyć. Dla mnie brzmi ok.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sugerujesz, że ten obraz ilustruje wiersz? No może, może.

[Manek]

@Marcin Szymański @error_erros oj tam. trzeba chleba to może rym już bardzo często używany, ale na pewno nie gramatyczny

[Manek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyobrażam sobie tutaj taki stół z nożem w ręku, który nas tak wzdłuż kroi i ponownie skleja.

Nie lepiej by było tak:

 

W nim stół i nóż, co dzieląc, nas łączył.

?????????????????????????????????????

rzeczownik z rzeczownikiem w tym samym przypadku i tej samej liczby n.p.

itd.

@Marcin Szymański trzeba i chleb są różnymi częściami mowy, dlatego tworzą tzw. rym niegramatyczny.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Powtarzasz po raz kolejny to samo, co pod innymi moimi wierszami - że gdzieś tam do czegoś u mnie przywykłeś. Nieprawda, moje wierszyki zawsze były takie same, miały rymy raz takie, raz srakie, różnej "jakości". A Ty sobie wymyśliłeś coś i oceniasz mnie według tych swoich urojeń. Przestań to robić. Nie wymyślaj mi nieistniejącej poprzeczki, mnie od tego nogi nie urosną i nie będę wyżej skakał. A już na pewno nie dlatego, że jakiś użytkownik forum tego ode mnie oczekuje.

No wiem, czasami zdarza mi się, że chcę coś powiedzieć, ale nijak nie da się tego sformułować w sposób niepozostawiający wątpliwości co do gramatyki. Kiedyś to opanuję, obiecuję.

Co to znaczy?

[MeaCarter]

@error_erros dla mnie brzmi jak idealne podsumowanie dysfunkcyjnej rodziny,
cholernie mi się podobał, od tak prostacko odpowiem:))))
                          

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze Ci brzmi, pasuje!

Bardzo się cieszę, dziękuję ;>

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że patrząc na sam, suchy rym, bez kontekstu całości, wydaje się banalny. Ale uważam, że nie ma powodu go unikać, jeśli spełnia swoją rolę, a w całość jest wkomponowany tak, że nie brzmi źle.

Zawsze może być gorzej, a często też może być lepiej, ale w te ewentualności można brnąć w nieskończoność. Wiersz natomiast miał na celu opisać konkretny stan emocji i świadomości. Takie "tu i teraz", a nie "co by było, gdyby" ;>

[Anna_Sendor]

@error_erros Gdybym miała wybierać do Twojej top listy 10 wierszy, ten się załapuje. Świetne brzmienie, świetna treść. 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A to ciekawe. Sam chyba nigdy bym o tym wierszu aż tak ciepło nie pomyślał. Dziękuję!

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A, to bardzo dziękuję! ;D