nad rzeczką Heraklita

[koralinek]

Heraklita głos z zaświatów

śmiechem niesie wiatry płoche

rzeką kładzie serię matów

spoglądając w dół z wysoka

 

jego wzrok mknie w świata cale

punktów wór wybebeszony

z których każdy myśli wcale

żeby stać się tym minionym

 

chociaż jednak - jak w tej rzece

i śmiałości - tej naiwnej

każdy z nich w wielości wiecu

ginie w prądzie cieczy dziwnej

 

nic dwa razy się nie zdarza

w tej mdłej wodzie wieloświatów

wszystko naraz się rozmnaża

w polifonii obcych kwiatów

 

więdnie jednak każdy płatek

spada smętnie w bezprzyczynie

mknie w zaświaty słów ostatek:

"nic nie staje, wszystko płynie."

19 XII 2022

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Giorgio Alani]

@koralinek Dobre ujęcie koncepcji weriabilizmu. 

Widać też inspiracje twórczością Wisławy Szymborskiej.

Interesujące przedstawienie zmienności otaczającej nas rzeczywistości, nad którą człowiek nie ma w pełni kontroli.

Podkreślenie przy tym pewnego braku przyczynowości niektórych zjawisk.

Do tego klimatyczne zdjęcie zimowego krajobrazu.

Nic dodać, nic ująć.

[Leszczym]

@koralinek Fajny tekst i bardzo ciekawe zdjęcie. Z podobaniem :)