Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@error_erros Jeśli Twoja wolność jest spętana przez sumienie i moralność, to znaczy, że nie żyjesz swoimi wartościami, tylko innych. Powiedz mi kiedy czułbyś się całkiem wolny, zakładając, że żyjesz w otoczeniu innych ludzi, a nie na bezludnej wyspie? To jest odwieczna dyskusja, czy wolność to brak ograniczeń czy też ich świadomy wybór, poczucie wolności wewnętrznej a poczucie wolności społecznej, itp. Wolność wiele ma twarzy. 

@Waldemar_Talar_Talar Doskonale Cię w tym rozumiem. Z uśmiechem, Waldemarze. 

@Jacek_Suchowicz Wow :) Dzięki za alternatywne ujęcie tematu i wiersz. Zgadzam się w całości z diagnozą na małpią miłość, która występuje na tyle powszechnie, że każdy pewnie może pochwalić się taką ze swojego otoczenia. Gad gadem zostanie. Dzięki, Jacku :) 

@violetta Bardzo gratuluję Ci tego podejścia. Wszystkiego najlepszego :) 

@Anastazja Sokołowska Wielkie dzięki za te słowa, podzielam uwagę. Warto podjąć wysiłek i siebie poznać, a potem zrozumieć co z tym zrobić. 

@Nata_Kruk Dzięki, Natko. Tak, to dosłowny wycinek rozmowy z moim dzieckiem, które naprawdę przeżywało, że słowo 'mama' strąca z piedestału, nie podejrzewając ile mi to przyniesie radości. <3 

@Leszczym Oczywiście, i na całe szczęście zresztą. Gdyby miał to być układ zerojedynkowy, bardzo ciężko by nam było. Pozdrawiam :) 

@Rafael Marius Ważne, że o wolności nie zapomniałeś. 

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@Czarek Płatak Powiesz to ludziom, którzy oddają dziś za nią życie? Inaczej na to patrzę. Wolność zabija najpierw sam brak wiary w nią. Dla mnie to jest nawet kwestia logiki. Tak samo z gadaniem, że nie ma prawdziwej miłości. Jak ktoś tak mówi, to komu wystawia wizytówkę? 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   wiesz Violetta…godzinę siebie biczowałam poczuciem winy, ponieważ nie zauważyłam Twojego komentarza o cioci i snach ( przez Kornela oczywiście) …a Ty mi piszesz, że sobie tańczysz i śpiewasz…;) nie wiem, może masz deficyt emocji lub coś w tym stylu…po prostu mnie rozwalasz.! :)   Ale tańcz sobie i śpiewaj:)     
    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...