Wyplatanki

[error_erros]

Wiersz napisany wspólnie z moją znajomą, Dominiką, publikowany za jej zgodą.

 

Wyplatałam nas z niezapominajek,
Poziomkowych liści i gałązek wiśni,
A wonne moroszki powtykałam w szczerby,
By chłód wątpliwości nie zakłócił myśli.

 

              Wyplatałem nas z wieczności korzeni,
              Byśmy, mchem tuleni, za nic mieli gromy,
              Jeśli przyjdą wichry spokój runa zniszczyć.
              Ufnie los nasz kładłem w liściaste korony.

 

Łamiąc między sobą kawałki księżyca,
Pletliśmy baśnie z paproci i jagód,
Lecz wśród śpiewu ptaków, posykiwań gadów,
Wsnułeś między witki nasiona tojadu.

 

             Jednak ziemia nie zna żadnych plew trujących,
             Które na ugorze wzniosą ciernie łodyg.
             One w myślach twoich miały grunt podatny.
             Dość, by gaj spokojny w chłodne zapaść groby.

 

 

Edytowane 6 Grudnia 2022 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[staszeko]

Wspólne pisanie wiersza to jak wspólna jazda samochodem: jedna osoba kręci kółkiem, druga pilotuje.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wiersz wielce przyrodniczy: co chwila zawadzam głową o gałązkę, bądź nadeptuję stworzeniu na ogon.

 

Pozdrawiam.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Porównanie do jazdy samochodem - bardzo trafne ;D Ale przede wszystkim to fajna zabawa, a także lekcja. Ciekawie jest tworzyć wiersz z kimś, kto myśli inaczej, korzysta z innych środków wyrazu itd.

 

"Przyrodniczość" wiersza to stylówa z inicjatywy współautorki - ja się dopasowałem. Jak dotąd, napisaliśmy razem dwa wiersze - drugi był już bardziej "po mojemu" i też któregoś dnia go tu pokażę ;>

Specjalnie dla Ciebie napiszę kiedyś wiersz - instrukcję smarowania chleba masłem albo wiersz - instrukcję obsługi jajowaru. Będzie i prawdopodobne, i przyziemne, i życiowo potrzebne. I wtedy już nie będzie siły, wydrę Ci z gardła to serducho, którego mi teraz żałujesz ;D

 

A tak serio, to cóż, wszystkim na raz nie dogodzę, każdy szuka w wierszach czegoś innego dla siebie. Może kiedyś jakimś innym wierszem Ci podpasuję ;>

[staszeko]

@error_erros

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak myślałem: mężczyźni to myśliwi, kobiety to zbieracze.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie! To jest idealny kompromis między naszymi stylami - jej roślinki i moje groby xD

[Jacek_Suchowicz]

wyszło megafajnie - delikatną babską rękę czuć, ale pisane z "jajem"

czytając wolno słychać wewnętrzne współbrzmienia wyrazów (liści- wiśni, wichry- zniszczyć itd.) nadające melodyjność

 

Pozdrawiam

Edytowane 6 Grudnia 2022 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja tak artystycznie to raczej taka hiena cmentarna... :P

Dziękuję w imieniu własnym i koleżanki!

Melodyjność to również jej zasługa, ja po prostu próbowałem w swoich strofach odtworzyć jej flow ;D

[Marek.zak1]

Podoba mi się i to bardzo, bo Twój styl, nieco zmiękczony pierwiastkiem kobiecym. Wspólne pisanie, tak myślę, bo tego nie robiłem nigdy, świadczy msz jednak o głębokiej emocjonalnej więzi, porozumieniu dusz, a stąd krótka droga do..... Pozdrawiam.

[Cvir]

Bardzo lubię ten wiersz. Kojarzy mi się z „dym/ogień”. Wybacz jeśli przekręciłam, nie wiem czy na pewno taki był tytuł XD W każdym razie oba bardzo lubię!

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po pierwsze to stanowczo wypraszam sobie te insynuacje o "krótkiej drodze" xD

Cieszę się, że dostrzegasz w tym wierszu mój styl! Tak naprawdę doszło tu do zderzenia dwóch dość różnych spojrzeń na wiersz, dwóch różnych estetyk. Ale myślę, że zgrabnie się ze sobą splotły. To była zupełnie inna operacja niż w przypadku wspólnego wiersza z @Cvir, z którą jako autorzy mamy o wiele więcej wspólnych mianowników ;D

Nie przekręciłaś, cieszę się, że pamiętasz ten wiersz! Że pamiętasz w ogóle jakikolwiek xD Faktycznie, miał bardzo podobną konstrukcję. Pamiętam, że nawet kiedy go tu publikowałem, w podobny sposób wyodrębniłem strony dialogu.

Dziękuję!

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mi się podoba  i to bardzo - 

                                                                      Pozdr.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękne dzięki!

[Rafael Marius]

@error_erros

Nawet niewielkie nasionko tojadu zwanego "mordownikiem", może zamordować piękną relację, jeśli  da mu się podatny grunt. Może to być jakiś już wcześniej ugruntowany życiem toksyczny schemat relacji partnerskiej powielany w każdej kolejnej. Bardzo często spotykane zjawisko "przyrodnicze".

[Nata_Kruk]

Dominice.. 2/3 punktu, Tobie.. 1/3... :) Udane pisanie.

 

Edytowane 6 Grudnia 2022 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rzetelna analiza problemu, bardzo adekwatna do wiersza ;>

Jak Lipski w "Kilerów dwóch": "dwie sztabki moje, jedna twoja"...

"Dlaczego tak nie po równo?!" xD

[kwintesencja]

@error_erros bardzo pięknie się dopełniają wasze style, udana współpraca, nie zabrakło ani nasion tojadu, ani grobów, to dzieło kompletne :)

pozdrawiam Ciebie i współautorkę

 

 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cała przyjemność była w szukaniu zgrabnego kompromisu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękujemy!

@Marcin Szymański Zawsze czujny

[GrumpyElf]

@error_erros Botanika z baśniowym motywem otrucia z miłości :) Czy być może nie-miłości. Wyszło lekkostrawnie, pysznie. Skojarzenie muzyczne z Where the Wild Roses Grow. 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ktoś mi już kiedyś mówił o podobnych skojarzeniach ;D