Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Somalija trudny i w tym jego urok i czar

ta wieloznaczność obrazów i jednocześnie dosadność rzeczy

no i na koniec to Cudo:

" nowy prorok wyparł krzyż słabego boga

pleśnieje nawet apokryf

a jednak pradawna chęć osiągnięcia raju 

nie daje się ziścić" 

... warte cytowania

Pozdr.

Edytowane przez Krzysztof2022 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Corleone 11 Cześć Michaś, każdy może czytać, jak mu dyktuje podświadomość, myślę, że peelka wie o czym pisze... 

 

Pozdrawiam i dziękuję, że zajrzałeś bo ostatnio opuściłeś kilka mnich wierszy i już myślałam, że mnie nie wspierasz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   Jestem pewien, że peelka wie, o czym mówi . 

   Właśnie dziś Wszechświat zwrócił mi uwagę, że napisałaś kolejny wiersz i czekasz cierpliwie na moją wizytę . Zatem posłuchałem WszechImpulsu i zajrzałem .  Wspieram Cię nadal, tylko  usiłuję nadążyć sam za sobą , a ostatnimi czasy jest to trudne . 

   To Naprawdę Bardzo Udany Wiersz , miło mi ogromnie znów Cię pochwalić. 

 

   Serdeczne pozdrowienia. 

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Somalija

   Wspaniale, że piszesz kolejny wiersz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.  Zajrzę . 

   Madame Bella jest realna. To Fascynująca Kobieta. Pod każdym względem. Ale kim jest, zachowam na razie dla siebie. Na pewien czas, później Ci powiem . 

   Jakie słodkie całusy, mm...  

   A powiedz, przeczytałaś już moją powieść ? 

   Ale kiepsko idzie polskiej drużynie, z Argentyną dwa do zera ... 

Edytowane przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Każda pełnia mi tak robi. Tylko zmienia się jej nazwa.   Pozdrawiam :)
    • @Wiechu J. K. , to mnie cieszy, że przeczytałeś jednym tchem, ponieważ ten odcinek był chyba stosunkowo długi. Tak mi się przynajmniej wydaje, kiedy to oceniam po liczbie stron w procesorze tekstu.
    • @violetta nie, jakoś nie widzę tego
    • @Berenika97 Dziękuję bardzo za analizę i docenienie obrazów rozkwitania :). Bardzo dobrze to opisałaś.  To poczucie wyobcowania połączone z tym, że świat dalej płynie i obecność tych zwłok pod krzakiem nie ma żadnego znaczenia.   @Charismafilos No, rozbawiłeś mnie :) Nie pod UJ, ale tam to pewnie faktycznie może być tak brutalnie :)     @APM Dziękuję za te piękne słowa, dodają otuchy. Mam nadzieję, że ten krzew nie jest wysuszony, a jedynie jeszcze nie zdążył otrząsnąć się z mrozów zimy :) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To mnie poruszyło, cieszę się, że do ciebie trafiłam, ale z drugiej, ściskam mocno :)
    • A więc dziś marcowa pełnia, tu wojny, bessy i hossy; A tam pełni Robaczego Księżyca z zaćmieniem losy. – Zaćmienia Księżyca z natury swej towarzyszą pełni, Księżyc się zaćmi, gdy drogi do swego węzła dopełni. Węzły są dwa: „Rahu” – północny – wstępujący, w tym dziś I „Ketu” – południowy – zstępujący. Nazwy zda się mi Bardziej fantastyczne to: „Caput Draconis” – „Głowa Smoka” Oraz przeciwna do niej „Cauda Draconis” – „Ogon Smoka”. I to coś znaczy? Podobno tak, i ja myślę, że anioł wie. Bo wbrew astrologom człowiek, choćby uczony, raczej nie. Nie, nie obserwowałem, bo zasłoniła jasność słońca I szare kotary kłębiących się smutnych chmur tysiąca. Lecz myślę, że szkoda, bo tu cichy kryzys, gdzieś naloty; Ktoś coś powiedział, lub gestem zrobił przykrość i co po tym? Gdy Księżyc Robaczy, i istotnie ziemia odetchnęła. Wciąż się sukniami zieleni i kwiatów nie ogarnęła, Lecz już ptacy w poranki pobudkami jej szczebiocą, Już jejś Marsie z towarzystwem górował, choć poza nocą. Myślę, że prócz ludzkich inne wpływy, osoby i moce Toczą cię ma części globu za wiosenne równonoce. A tam, chociam dziś niezdrów – sił u mnie tak skrajnie niewiele, Jak bywało znów przypłyną i się z Wami podzielę…! . . . Na koniec, przez noc, żeby nie było mi smętnie i łzawo, Przez gałęzie zajrzał mi Księżyc jak Słońce złotem żwawo.   Ilustracja: „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc zagląda przez okno”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...