Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dziewczynka usiadła
na przeciw telewizornii
wybłagana godzinka na osłabienie fali mózgowych
młotkiem można zabić myszkę
i tak wstanie

godzinka to już wyolbrzymione godziny
zrobiło się miejsce w pępku na ozdoby nie z tego świata
ale na czasie
czas jest ważny bo dzięki niemu wiadomo już co założyć na twarz
kiedyś to były plakatówki
dziś coś trwalszego
no i kolczyk wyrósł na języku jak z pod ziemi

nawet duże dziewczynki muszą spać
jest nas już dwójka
przed tym też telewizornia przestrzegała.

Opublikowano

Ten wiersz nie jest taki zły, jest całkiem przemyślany. 3 strofy to 3 etapy życia tak dziewczyny, może to nie szczyt oryginalności ale zawsze coś. Nie wiem co z klimatem bo mi się spać chce, ale długość wersow jest w porządku, lepsze takie niż cięte że się czytać nie da. Wole takie wiersze, niż np. brednie oparte na niby-metaforach.

Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Proszę się opanować i spróbować wyrażać swoje zdanie tylko i wyłącznie na temat wiersza. Każdy ma prawo do swojej opinii, a Pana to nie upoważnia do wypowiadania, czy też pisania takich słów, jakie znajdujemy powyżej.
MOD

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...