Zmęczenie

[Randawia Melancholia]

Oczy zbyt zmęczone by widzieć, ręce by pisać, a nogi nie potrafią chodzić. Brak snu coraz częściej daje o sobie znać. Bladość przykuła mnie do podłogi, zimny pot oblał rozgrzane ciało, dreszcz przeszedł po plecach – zemdlałam... Krótka chwila, twarda podłoga i nierówny sufit – odzyskałam przytomność. Obok był tylko kubek i wylana woda o temperaturze pokojowej. Wstałam. Rzeczywistość tak jakby obracała się wokół, widok pokoju zdominowały malutkie mroczki. Z trudem, trzymając się ściany udało mi się dotrzeć do balkonu. Za oknem ogromna, osłabiająca przestrzeń pokryta bielą i promieniami słonecznymi odbijającymi się od niej, tak naprawdę ona ma złoty kolor... Ponownie zakręciło mi się w głowie. Skrajne wyczerpanie – psychiczne, gorsze od cielesnego. Ciężko opadłam na fotel, zasnęłam pogrążona w myślach - z otwartymi oczami. Sen - ciężki, męczący, dziwny. A wszystko toczyło się w gęstej atmosferze domowego pomieszczenia...

[asher]

Coś za mało. Sam nie wiem...

[Panna Anna]

Nijakie...

[Pedro Salazar]

Brzmi jak wypis z pamietnika cięzko chorej osoby, jak dla mnie zbyt przygbnębiające. W dodatku przywołuje przykre wpomnienia u osób które tez kiedyś były chore i miały podobne przrzejścia, na przykład u mnie.

okreslenie że wody że jest "o temeperaturze pokojowej" moim zadaniem zbędne, ponieważ nie wnosi nic nowego, a w tak króciótkiej formie należy pisać tylko o tym co najbardziej istotnie, inaczej całosć ulega rozbiciu, a uwaga rozproszeniu.

Ale ogólnie niezłe.

To tylko moje skromne zdanie. ;-)

pozdrawiam

[k.s.rutkowski]

lepsze niz "sztorm" ale w dalszym ciagu czegoś mu brak. jest tylko ładnym smutnym opisem, niczym wiecej. ale wiem ze z czasem "t o" przyjdzie....sam takze zaczynałem od takich krótkich tekstow i przez dlugi czas nie mogłem załapac z czym to sie je.ale trening czyni "mistrzem" albo przynajmniej "sprawnym". nie jest źle.