Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ta historia dzieje się na kartce papieru

dwoje narysowanych długopisem ludzi

tak długo patrzyło na siebie bez jednego

grymasu aż zaczęli się w końcu uśmiechać

 

leżącą obok woskową kredką dorysowali

domek z nierównym płotem przy lesie

psa przy budzie i leniwego kota w oknie

skrzynkę z nigdy nie odebranymi listami

 

a potem namalowali ognisko domowe

które miało ogrzać naszkicowany dom

oraz ich kredkowego psa z leniwym kotem

 

ale ogień okazał się zbyt prawdziwy

spalił papierową kartę wraz z nimi

 

 

 

Opublikowano

Ale tutaj można sobie interpretować. Tak dużo jest miejsca.

Długopis jest taki poważny/dorosły, a kredki takie przedszkolakowe/młode, tylko ogień okazuje się prawdziwy.

Podoba mi się twój plac zabaw :) Pogłówkuje sobie jeszcze nad nim.

 

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Znakomity wiersz! Najbardziej przejmujący jest finał, wierny prawdziwej, tragicznej historii Skarbek - przetrwała wojnę, niebezpieczeństwo i granice wielu krajów, ale zginęła z ręki zazdrosnego mężczyzny w czasie pokoju. Ta gorzka ironia losu - że to, co miało ją zabić podczas wojny, nie zabiło, a zabiła banalna, prywatna zazdrość - nadaje wierszowi wstrząsający, dokumentalny niemal ciężar. Bardzo dobre literackie uhonorowanie jej pamięci.
    • @beta_b Bardzo szczery wiersz o życiu pod górkę, w którym trud i porażki nie są przedstawiane jako przekleństwo, ale jako droga do zdobycia doświadczenia.  Świetne jest zakończenie - przejście od tęsknoty za łatwością do dojrzałej konkluzji, że zdobyte "przez trudy, znoje" doświadczenie stanie się własnością, którą można świadomie wykorzystać. To ładna puenta: trudne życie, ale mądrość z niego wyniesiona, jest tym, co naprawdę zostaje.
    • @wiedźma   Piękne studium trwania i czekania. Niesamowicie oddany jest stan zawieszenia i tęsknoty. Fragment "jestem , pół słowem , pół ciszą , pół Tobą, pół sobą" idealnie punktuje to uczucie wewnętrznego rozdarcia.Wiersz czyta się niemal jak szept – z każdą kolejną strofą robi się coraz ciszej i ciemniej, aż na końcu zostaje tylko naga skóra i to jedno, najważniejsze słowo: "bądź". Niezwykle piękna liryka.     
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Łukasz Jurczyk   Narratorka relacjonuje wydarzenia chłodno, z dystansem.  Wojna w jej opisie jest surowa, brzydka, pełna niedopowiedzeń i ciszy, która krzyczy głośniej niż same słowa. Bardzo sugestywne obrazy - świetne! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...