ZANIM WYSTYGNIE KAWA…

[helenoir]

zanim wystygnie kawa

tyle może się zdarzyć

można się w kimś zakochać

można śnic albo marzyć

można zrobić śniadanie

sobie, komuś bliskiemu

ponieść fali rozkoszy

nie wiedząc do końca czemu

 

dlatego:  

zrobię nam kawę

byśmy byli dla siebie

do miłosnych przelotów

kilka metrów nad niebem

zauroczeni nawzajem

patrzymy w oczu swych głębię

i nagle znika świat cały

a serce: po chwili mięknie...

 

niestety kawa wystygła

a ty utknąłeś w mej głowie

i chyba wiem już dlaczego

tak mocno myślę o tobie...

 

przez twe błękitne oczy

to nigdy nie będzie koniec

bo patrzysz na mnie tym wzrokiem

którego nie umiem zapomnieć...

 

 

Edytowane 1 Września 2022 przez helenor
dopisek: ​​​​​​​(proszę również o słowa krytyki:) (wyświetl historię edycji)

[Kwiatuszek]

@helenor Cóż za niesamowitość bije z tego wiersza! Bardzo mi sie podoba ,taki naturalny :-) Pozdrawiam:-)

[helenoir]

@Kwiatuszek aż cieplej się robi na sercu! bardzo dziękuję... <3

[[email protected]]

@helenormeller Widzę Heleno że lubisz zimną kawę, ja także, ale zanim ona wystygła, napisałaś drugą zwrotkę która mnie podniosła w fotelu.

Pozdrawiam i gratuluję cudownego debiutu.

[staszeko]

Romantyczne, marzycielskie, dziecięco-naiwne, ale właśnie dlatego piękne.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Tectosmith]

@helenormeller Ładniutko :-)

[helenoir]

@[email protected] może nie mam już ciepłej kawy, ale bardzo dziękuję za te ciepłe słowa;))

 

miłego dnia i smacznego! 

@Kapistrat Niewiadomski bardzo mi miło, dziękuję!

[Anna_Sendor]

@helenormeller Nie umiem powiedzieć dokładnie, dlaczego, ale trochę mi się z Gałczyńskim kojarzy - to chyba melodia i „prowadzenie” tekstu. Pozdrawiam. 

[helenoir]

@Anna_Sendor dziękuję za swoje spostrzeżenie! ogólnie kojarzy ci się jakiś konkretny tekst czy cała twórczość?

[helenoir]

@Michał_78 dziękuję!

[A-typowa-b]

@helenormeller dobra kawa nie jest zła. 

Jednak dla sercowców nie wskazana.

Udany wiersz, miły w oglądzie awatar.

Pozdrawiam.

[helenoir]

@A-typowa-b pięknie dziękuję!

[Wędrowiec.1984]

Czytujesz może naszych romantyków? :-)

[helenoir]

@Wędrowiec.1984 w sumie to wszystkich i nikogo szczególnie, masz jakieś propozycje kogo warto?

[Wędrowiec.1984]

@helenormeller Nie będę oryginalny i napiszę, że najbardziej zaczytywałem się w Mickiewiczu i Słowackim. Krasiński owszem również był, ponieważ bardzo lubię jego Irydiona i Nie-boską. Co do dwóch pierwszych, Słowackiego uwielbiam  za Anhellego, Lillę Wenedę, Sen srebrny Salomei, Żmiję (ależ tam czuć Byrona!), Kordiana... Mickiewicz to dla mnie kapitalne Sonety Krymskie i Odeskie, Pan Tadeusz (nie pamiętam już ile razy to przeczytałem), Ballady i romanse oraz Dziady (szczególnie część IV za ich werteryczność).

 

Co do zagranicznych, lubię Lermontowa za genialnego Bohatera naszych czasów oraz wiersze Anioł śmierci i Demon. Lubię też Byrona za Giaura i świetnego Korsarza, Goethego za Cierpienia młodego Wertera (tak, tak, uwielbiam), Króla Olcha i Fausta (bardziej część pierwszą). Podobają mi się także Rymy o starym marynarzu Coledridge'a.

 

Jest tego trochę i pewnie wymieniłbym więcej gdybym się bardziej zastanowił co tam czytałem. Generalnie uwielbiam poezję romantyczną i romantyzm jako taki, no i jeśli tylko mam czas to czytam. :)

[helenoir]

@Wędrowiec.1984 cieszę się, że przy tym również polecasz takie lektury! faktycznie co do romantyzmu - nie dziwię się, nie orientuję się dobrze w dzisiejszej literaturze, ale to chyba dlatego, że w danych mi do poznania współczesnych utworach jednak brakuje mi tego błysku, tych dawnych. i bardzo ciekawy zasób! czerp z chwil! życzę dobrej, ciepłej kawy lub herbatki do przyjemnego przenoszenia się do tamtego świata!

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie. Mam dokładnie tak samo jak Ty. Mało tego, sięga to u mnie nawet jeszcze XIX wieku. Próbowałem wielokroć pozytywizmu. Naprawdę próbowałem, ze szczerą chęcią... ale nie. Po prostu nie potrafię tego czytać. Nie ma tego właśnie klimatu, epickości wydarzeń, podniosłości, improwizacji, że aż włos jeży się na głowie. Jest za to praca organiczna, romanse, które nie wywołują żadnych emocji... Ech, chyba się już nie przekonam. :-)

[helenoir]

@Wędrowiec.1984 nie musisz się przekonywać! każdy ma swój styl i zagłębiaj się w tym co lubisz;) przy okazji odkrywając siebie! właśnie liczy się to, że zachowujemy taką szczerość, bo to tworzy naszą indywidualność! 

przy tym fajnie, że istnieje taka różnorodność zarówno w nas, naszych gustach i literaturze, i że mamy z czego wybierać!

[Rolek]

@helenormeller Jakie słowa krytyki? Po mistrzowsku piszesz. Burzysz rytm wierszy żeby później wyrównać rymami i na odwrót. Bardzo to pasuje. A treść? Zawsze głęboka, wystarczy spojrzeć na ilość komentarzy. Od pierwszego wersa wzbudzasz moje myśli, prowokujesz wspomnienia.

[helenoir]

@Dag niestety... :(

@Rolek baaaaaardzoo dziękuję! najmilsza rzecz jaką dziś usłyszałam...

lecę zobaczyć co ciekawego u ciebie;)