wstęp do...

[Dariusz Burkiewicz]

pośród mroków nocy
jej pierś
jak księżyc w pełni
powoli wynurzała się
spomiędzy czarnych
obłoków koronek

aż zalśniła wreszcie
pełną krasą
na jego dłoni

reszta
była westchnieniem

[Antoni Leszczyc]

Rozumiem, że chirurg plastyczny? :)

[Michał Ziemiak]

Ma coś w sobie ale ogólnie trochę za bardzo napakowane patosem i "przeromantyzowaną staroświetczyzną". To, jak mniemam, nawiązanie do Szekspira na końcu ma jakiś cel?
pozdrawiam!