Pada

[tomass77]

Pada pada dżdży
Zmęczona ziemia oddycha
A nam coś się w sercu ckni

 

Za dawnymi latami
Spacerem z dziewczynami
Ich z zimna i.. wzdraganiem

 

Kiedy w końcu zduszony wstyd
Mógł wybuchnąć bohaterstwem
I przyciągnąć je do siebie
Spragnionymi ramionami..

 

Dżdży dżdży pada
Rozpryskuje się na ziemi 
Przezroczyste szkło 

 

W lustrze już nie tacy sami
Chowa się za drzewo 
Posępny cień 
Zanim spod powieki 
Spłynie kolejny tren
 

Edytowane 30 Lipca 2022 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@tomass77  Jak pięknie reaguje Twoja dusza na nastrój natury ... Życie obecne i przeszłe jednocza się ze sobą i z nią. Poczułam to. Dziękuję :)

[tomass77]

@duszka Dobry wieczór Duszko. Serdecznie dziękuję. 

Własnie oglądam po raz enty Wojaczka. Wspaniały obraz. Reżyserski kunszt. Czytam równolegle jego wiersze, odważne, dla wielu może zbyt dosadne a wręcz wulgarne.. Trudno Tam wejść, lecz gdy się uda.. Rozbrzmiewają dzwony północy i południa. 

 

Miłego i miłej.. 

 

T. 

[duszka]

@tomass77  Zajrzałam do jego wierszy i jestem pod wrażeniem - też jego niezwyklej, "dramatycznej" osobowości, która sie przez nie przebija. Dziękuję Ci i miłej niedzieli! :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  zacne pisanie tu widzę - 

                                                               Pozdr.

[tomass77]

@Waldemar_Talar_Talar Dziekuję Waldku. 

 

Pozd. 

 

T.