pani woda

[alicja medine]

 

urodziłam się szara jak morze

 

i zniknęłam

 

szukają mnie na częstotliwościach

 

których nie ma

 

czekam na przypływ

 

ale po co?

 

tata nigdy mnie nie poznał

 

matka była jak fale

 

pomarszczona i tymczasowa

 

a ja?

 

to tylko pocztówka

 

ta, która nigdy nie dotarła do adresata

 

na kolanie skończona

 

na kolanie bita po dupie

 

zapadam się w morze martwe

 

jestem tylko częścią oceanu szaleństwa

 

zniknę w końcu i dla ciebie

 

już znikam

 

pijana cieczą słoną jak treść moich oczu

 

umarła pani woda

[Anna_Sendor]

@alicja medine Widać duży potencjał Autorki, więc komentarz będzie „dla dorosłych” :). Dużo na plus - świeże myśli, oryginalne pomysły, dobrze „zrealizowane językowo”, z zaciekawieniem przeczytałam do końca. Co wg mnie do przemyślenia: tekst „do uczesania” - trochę za dużo „enterozy” (nie jestem jej zaciekłym przeciwnikiem, sama często stosuję i czytałam masę świetnych utworów pisanych w tym stylu, jednak tutaj miejscami wydaje się raczej niedopracowaniem warsztatowym) i trochę bym skróciła - gdyż momentami tekst sprawia wrażenie „przegadanego”. Tak czy siak jest to jeden z ciekawszych utworów, jakie czytałam tu ostatnio, widzę duże możliwości artystyczne. Pozdrawiam.

[[email protected]]

@alicja medine   Z wodą przyszła, z wodą poszła,
                               powiedz gdzie Ty miałaś... wiosła?

Miłego dnia Alicjo.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba się po całości - 

                                                       Pozdr.

[alicja medine]

dziękuję serdecznie i pozdrawiam Was!