Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zachowałem także pożółkły różaniec
który nieustannie zsuwa się z nadgarstka

do dzisiaj z kolegą palimy kadzidełka
zastawieni posążkami buddy z laki

godnie przemijamy w wyuczonych ruchach
ludzi o tysiąc lat mądrzejszych od nas

pozostały nawyki oraz oddech smoka
byłbyś dumny od sześciu lat nie zabiłem komara

Opublikowano

buddyzm — dobra filozofia
jestem za, choćby dlatego, że jestem za przybliżaniem kultury wschodu, o której u nas baaaardzo mało wiadomo
a to zupełnie inna bajka, zu-peł-nie
do tego, można różnie rozumieć to, co w wierszu, można podumać, choć słowa proste
harmonia?
pozdr

Opublikowano

Na poezji słabo się znam, ale Twoje wiersze zawsze czytam. Przemawiają do mnie.
Ten też jest świetny. Co mogę więcej powiedzieć?... Czekam na następne :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Arkadiusz Nieśmiertelny — Dziękuję, że zajrzałeś i zechciałeś dodać kilka słów.

kall, Pansy, Jego Alter Ego — Wasze słowa to bardzo silna motywacja. Bardzo nisko się kłaniam, dziękując za pozytywny odbiór i przemyślenia.

vacker flickan — Zawsze miło Cię widzieć. Twój odbiór bardzo mnie ucieszył. Czy harmonia? Nie mnie to oceniać, ale na pewno dążenie. A co do przybliżania: możesz liczyć na moje wsparcie.

Noriko — Dziękuję, że zawsze czytasz. To dla mnie ważne. Postaram się nie zawieść oczekiwań.

Anna M. — ainałk ęis okobęłg uf15


Wszystkich z osobna cicho pozdrawiam. // 51fu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena   Trafnie diagnozujesz, dlaczego tak łatwo wchodzimy w relacje online - w sieci możemy wykreować się na kogoś lepszego, bardziej błyskotliwego, unikając „brudu” fizjologii, nieśmiałości czy codziennej rutyny. Ale ta czystość jest sterylnością laboratorium, w którym uczucie nie ma jak naprawdę oddychać.   Koniec relacji w sieci to „błąd systemu, cichy , powtarzalny, nie do naprawy” - kogoś się po prostu usuwa, blokuje, wymazuje z pamięci podręcznej. Ta techniczna chłodność sprawia, że ból jest paradoksalnie trudniejszy do przeżycia, bo zostaje sprowadzony do poziomu niedziałającej aplikacji. Obraz mężczyzny, który wchodzi na profil tylko po to, by „dotknąć martwego piksela , który kiedyś był jej okiem”, jest genialną definicją współczesnej żałoby. Masz rację - zostaje martwy profil, okno czatu, które „nigdy się nie zaświeci”. To nowa forma tortury - widzieć czyjąś aktywność, „mruganie routera”, mając świadomość, że dla tej osoby już nie istniejemy. Technologia nie leczy samotności - pozwala nam udawać, że żyjemy. To wiersz o tym, że w świecie pełnym powiadomień, najgłośniejsza i najbardziej przerażająca jest cisza w miejscu, gdzie kiedyś był drugi człowiek.   Świetny tekst!
    • @Nata_Kruk   my się Mata różnimy:)   Ty kochasz formy krótkie a ja rozwlekłe.   nie chcę się tutaj negatywnie poisywać ale mógłbym wkleić szkic mojego wiersza.   haiku.   tylko Ty byś się zdenerwowała a ja ośmieszył.     jak zwykle biorę sobie Twoje słowa do serca:)   dziękuję:)      
    • @bazyl_prost to cudownie, bo myślałam, że mnie nie lubisz:)
    • @Radosław... można, na pewno.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...