popsuty połeta

[Pan Ropuch]

nie wlewam wódy 
w gardło 

 

palić nawet w kominku
zaprzestałem

 

mięsa nie rzucam
ni w ludzi ni na talerz

 

 

przybijam żółwika z
czterolatkami 

o dziwo

oni też już pamiętają 
gdy było się małym

 

 

 

a połezja
zdradza mnie
na prawo i lewo

 

 

 

 

 

 

[Czarek Płatak]

Tylko 'poezja' dałbym bez 'ł'. 

Pozdr! 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - fajne te twoje dzisiejsze pisanie - 

                                                                                 Pozdr.

[Ana]

@Pan Ropuch Połezja tak już ma, że zdradza na prawo i lewo ;) 

[w kropki bordo]

@Pan Ropuch mam coś w podobie, ale zupełnie inaczej. Twoje podoba mi się

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Panie Ropuchu... wiersz bardzo klarowny, przejrzysty, może aż za bardzo, w sensie zła, które wpełzło

w bohatera treści. Dobry.!

Pozdrawiam i ślę wiązkę majowego ciepła... :) pomimo...

[Sylwester_Lasota]

A mnie zaskoczyło coś zupełnie innego... Chociaż współczesna psychologia twierdzi, że wspomnienia z wcześniejszego okresu życia są niemożliwe, to jestem przekonany, że ciągle żyją we mnie zapamiętane obrazy i przeżycia z okresu dużo wcześniejszego niż czwarty rok życia. Podobnie ma mój brat. Niestety, nasze dzieci wydają się już nie zachowywać wspomnień z tak wczesnego dzieciństwa. Wydaje mi się, że intensywność wrażeń jakich dostarcza współczesny świat, a szczególnie ten wirtualny, bardzo skutecznie je wyciera i w ten sposób aktualizuje tę psychologiczną teorię, która w naszym przypadku najwyraźniej nie działa.

Ostatnio dość młoda osoba zapytała mnie czy pamiętam jeszcze swoich rodziców, którzy zmarli lata temu. Odpowiedziałem, że oczywiście pamiętam, bo jak mógłbym zapomnieć. Po krótkiej rozmowie okazało się, że nawet takie wytarcie pamięci jest możliwe i prawdopodobnie się zdarza, co dla mnie w chwili obecnej jest czymś niewyobrażalnym.

Ciekawy wiersz.

 

Pozdrawiam

Edytowane 21 Maja 2022 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... przyklepnęła to... w kropki bordo.. mnie się wydaje, że jest dobrze, bo Autor nie czuje się ... poetą...

dlatego... "połezja"... wydaje mi się bardzo na miejscu. Rozumiem Ropucha... mam podobnie.

[Pan Ropuch]

Cóż, napiszę coś od siebie. Tak się złożyło, że dwukrotnie miałem niespodziewaną przyjemność (omyłkowo) uczyć 4-5 latki w tym tygodniu. Ich bezpośredniość ''rozwaliła'', rozłożyła mnie na łopatki. Oglądam ostatnio stand-uperów(Chappelle, Burr) co by podreperować i ocalić resztki humoru - niestety muszę przyznać z bólem serca, że kiepsko im idzie - mnie rozśmieszanie :/

aż tu nagle - środa ów klasa 4-5 latków, gadają do mnie o wszystkim i kiedy im sie tylko podoba jak ze starym kumplem. Apogeum - najmniejsza dziewczynka(115 cm w kapeluszu)  pyta mnie czy może usiąść obok mnie na krzesełku, w momencie gdy reszta klasy siedziała tuż przed nami na dywanie.

Mówię nie ma problemu. Minutę, później - czy mogę ci coś powiedzieć?

- jasne mów!

- ...pamiętam kiedy byłam małą dziewczynką...

- :DDD czyli mam rozumieć, że już jesteś duża??!!

- Oczywiście! Mam przecież 4 lata!

 - :DDDDDDDDDDDDDDDDDDDD

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

 

filmik

 

                    

[SpArki]

@Ana  ajć. Z tymi zdradami

[Ana]

@SpArki to żart był i gdzie tam zdrady zaraz ;) 

[SpArki]

@Ana dobry żart zawsze dobry,

bo i uśmiech szczery też zawsze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.