Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grzegorz, czy tak za każdym razem będziesz się teraz obrażał na mnie, jak Ci odpowiednio nie będę słodził? :)

Inaczej - czemu odbierasz (po raz kolejny) mój komentarz jako atak? Bo tak to odebrałeś, prawda?

Gdzie napisałem o "sensie" w mojej wypowiedzi? Skąd u Ciebie takie wnioski?

Każdy ma prawo do własnej interpretacji, nieprawdaż? Ty też i ja to szanuję - nie obrażam się,

ani nie rzucam na komentującego. Nawet jeśli ktoś odleci na Marsa. To nie moja sprawa.

No, chyba, że to jest chamski komentarz ;p

Przyjmę nawet najgorszą krytykę, jeśli jest konstruktywna lub  wyrazi odczucia czytelnika.

Dlatego przyjmij, że piszę zazwyczaj to, co myślę, więc przynajmniej masz gwarancję, że szczerze.

I nie traktuj mnie jak sztubaka z podstawówki, bo akurat w tym co napisałeś powyżej kompletnie nie masz racji.

Zapewniam Cię, jeśli już o tym napisałeś (a nie wiem z jakiego powodu) że sens w poezji istnieje.

Również miłego wieczoru Ci życzę.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie trafiłeś... orzeźwienie mięty, niesamowity zapach kwiatu dzikiej pomarańczy, uniesienie Wertera, ale nie będę Cię zanudzać, bo przecież Ty wiesz najlepiej... Ja z inną sprawą, czytałam sobie i chcę się upewnić czy w czwartej strofie, w trzecim wersie nie powinno być ,,odczuję" zamiast ,,odczulę"?; w sumie oksytocyna znieczula...

 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Somalija @Somalija Najlepiej Ago to może nie, ale coś tam szkoła i doświadczenie życiowe rzuciło w komórki. Powiedz gdzie jest w wierszu ślad oksytocyny, widzę Twoje skłonności biologiczne i próby popisania się Swoją wiedzą, robisz to z pełnym cynizmem aby zaszkodzić. "Odczulić" jest na swoim miejscu, erotyzm to ma do siebie, że nieraz puszczony samopas, może przynieść niespodziewane efekty. Trzeba czasami hamować, przybrać miarę w zależności od okoliczności.

Miłego dnia.

Opublikowano

@[email protected] Śladów oksycotyny jest wiele, to potęga tego wiersza...

Tylko zapytałam o jedno słowo, uczę się pisać takie wiersze a już mam wykład o domniemanym cynizmie... To była wątpliwość czytelnika, który podziwia wiersz, skoro czytasz, to jako pełny cynizm, to nie mam pytań...

Opublikowano

@Somalija Ago a nie trzeba było tak od razu, zawsze zastanawiam się jak Ty to robisz że one takie czyściuteńkie, takie piękne, gładkolice. No tak biolog - dmucha i chucha codziennie.

@Gosława Reniu mówią czasami, że najlepiej słuchać specjalistów od pisania.
 

Miłego dnia, dużo słońca i uśmiechu w Wielkim Tygodniu.

@Dag "I wprawia w ruch gwiazdy" jak pisał Dante Alighieri... nieprawdaż Dag? Jedne spadają, rodzą się inne, jeszcze inne wpadają w czarne dziury. Nieokiełznana miłość stworzona przez Boga w niedzielę.

Dziękuje Dag za miłe słowa i pozdrawiam w Wielki tydzień.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • miasto wypociło strupiałą skórę wciska nam twarze w krwawiący beton dzisiaj jest otwartym brzuchem rozprutym nocą nożem koparki śliskie trzewia kanalizacji parują jak świeże mięso na haku zaułek oddycha parą z kanałów neony tną siatkówkę na plasterki świat ma atak padaczki pieni się na chodnikach każdy zaułek to zgrzytanie zębów o szkło tu gdzie śmietnik rzyga krwią z ubojni a mur pamięta więcej potu niż modlitw stoimy blisko za blisko – aż trzeszczy między nami brakuje miejsca na oddech zamykasz oczy liczę twoje uderzenia serca raz dwa trzy miasto czeka powietrze ma smak zużytej waty szklanej dławi, osiada na dnie płuc jej płaszcz to skóra którą zdzieram zębami jak z padliny nasze ciała płoną jak trupy jest zimno moje dłonie nie pytają wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek rozrywamy się na pół moje ciało w twoim to jedyna szczelina w żelbecie której jeszcze nie zdążyli zalać między nami zwarcie goły kabel pod napięciem skurcz wykręca palce na biodrach twoje piersi - dwa ciepłe wzgórza kładę na nich zmęczoną twarz pachną słońcem którego ten zaułek nigdy nie widział twój pocałunek na mojej szyi jedyna modlitwa jaką pamiętam kiedy wchodzę w ciebie nie szukam walki szukam ocalenie stajemy się jednym rzeźbionym z czystego światła ogniwem w łańcuchu który trzyma ten świat by nie runął nam na głowy twoje ciało lśni młodością mały pieprzyk na piersi blizna na brzuchu zapach twoich perfum to chemiczny atak słodki gaz bojowy w środku rzeźni kręci się w głowie chce się wyć do betonu usta nie mówią usta to rozszarpana rana zszywana na brudno w bramie zardzewiałym drutem tłumiona twoją śliną bez znieczulenia na żywca miasto patrzy na nas jak chirurg bez rękawic ciekawy czy jeszcze drgniemy jesteśmy jak dwa szczury w tętniącym kanale które przeoczyło odkażanie oddech wpada w oddech miasto dławi się własnym tętnem próbuje nas wypluć - i nie może cegły wrzynają się w łopatki miasto chce nas żywcem wmurować w siebie pęka tynk pod twoim ciężarem ściana nie chce być świadkiem czas wymiotuje pod ścianą skowyczącym echem wdeptany w asfalt przez tych co zdążyli nas przeżyć my jeszcze nie my jeszcze w sobie to nie jest czułość to odruch przetrwania panika ciała że za chwilę znów będzie samo noc trzyma nas tylko dlatego że miasto zapomniało zgasić światła świt zabierze wszystko co teraz drży dwoje ludzi przestaje się mieścić we własnej skórze w zaułku wielkiego miasta gdzie miłość nie ma imienia ma tylko puls temperaturę i ślady miasto zliże nas z asfaltu zanim przełkniemy własny strach ale ciało zapamięta tatuaż z twojego jęku          
    • Dwa cienie przeszły obok
    • Śnieg to jest taka gumka myszka. Pęcznieje zieleń w zwartych listkach. Cały świat z okien znów malutki i zobacz, pierwszy raz się zmaga pączuszek drzewa, z planetą ziewa.    
    • @Marek.zak1 Marek, oberwie mi się za ten wierszyk :)
    • Więc często cię muli, ale nie przy Uli:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...