Glonojad

[Poezja to życie]

Ona ma usta

Jak glonojad

Czy wstrzyknęła sobie

Zabójczy jad?

 

Była taka piękna

Była taka młoda

A teraz na

Jej twarzy

Jest poprawiona uroda

 

Ona kocha

Tylko siebie

I swoje sztuczne piękno

A w lustrze

Widać jej odbicie

Tak płynie życie

 

Ona ma usta

Jak glonojad

Czy wstrzyknęła sobie

Kiełbasiany jad?

 

Była taka młoda

Na jej twarzy

Jest poprawiona uroda

 

Ona kocha

Tylko siebie

I swoją sztuczną urodę

A ja jej rzucam

Pod nogi kłodę

 

Ona ma usta

Jak glonojad

Czy wstrzyknęła sobie

Morderczy jad?

 

Ona kocha

Tylko siebie

I swoje piękno

W lustrze

Widać jej odbicie

Ona kocha

Swoje sztuczne życie

 

Była taka młoda

Na jej twarzy

Sztuczna uroda

 

Ona ma usta

Jak glonojad

Czy wstrzyknęła sobie

Ten cholerny jad?

 

 

 

 

[Dared]

@Dragaz Chyba już to pisałem, spróbuj nie rymować

[Rolek]

@Dragaz Wczoraj też o tym pisałem.

[Ana]

@Dragaz no cóż, żyjemy w erze kultu i piękna ciała. Piękne celebrytki - które wzorem... - w pięknych opakowaniach, epatują pięknymi frazesami o życiu, a przerwach dorabiają pokątnie w Dubaju... ;))) Współczesny przerost formy nad treścią, czyli wartościami. A te zrobione na glonojada usta to już przemilczę, z czym mi się kojarzą ;)))  

[Poezja to życie]

@Ana Tak to prawda. Żyjemy w chorym świecie. Wszystko na pokaz i sztuczne a w środku pusto. Ale to temat na dłuższe rozważania. Pozdrawiam:) 

@Marcin_ Staram się jak umiem:)

@Dared Wolę wiersze z rymami. Białych wierszy też kilka napisałem:)