Fascynacja porą umierania

[patrycha]

badam grunt
pokaleczonych słów
wątpliwych gestów
ociekających sokiem ciał

spijam surowy sen
z kruchych palców
cisza gęstnieje w końcu
wpadając w bezwład

pełznę pod lawiną świadomości
stoję sama
wśród żołnierzy niepokoju

[Jay Jay Kapuściński]

'stoję sama' w ostatniej strofie dałbym w jednym wersie.
* * *

reszta mi się podoba, szczególnie 'wśród żołnierzy niepokoju'.
stale robisz postępy, zauważam poprawę, w porównaniu z Twoimi poprzednimi wierszami.

zamglone pozdr.

[patrycha]

bardzo serdecznie dziękuję!
miałam małą przerwę i bałam się, że moja natchnienie sobie ode mnie odeszło ale okazało się, że jest wspaniałym partnerem i przychodzi znienacka, rozjaśnia punkt widzenia i po prostu jest :)

Cieszę się ogromnie
i przesyłam zza szybki lekki uśmiech

[Michał Ziemiak]

Witam!
Kolejny "trzy-zwrotkowiec" dziś, który aż prosi się o plusa. Atmosfera wiersza jest ciekawie pomroczna, łaczy metafizykę z biologią - pychota!

"pełznę pod lawiną świadomości
stoję sama
wśród żołnierzy niepokoju" - najlepszy fragment ("stoję sama" złożyłem do kupy, bo zgadzam się z przedmówcami...)

POZDRAWIAM!

[patrycha]

dziękuję za odwiedzinki i za opinie.
Poprawiłam tak, jak mi radzono. Myślę, że rzeczywiście teraz to lepiej wygląda :)

Jeszcze raz dzięki
cieplutkie kurczakowe pozdrowionka