Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie pójdę
dziś
szukać twoich ust
zapakowanych szczelnie
w papier drewniany
uciętych linią
krwawą

nie poniosę już
odpowiedzialności
za twoje depresje
za pocięte rece i stracone
chwile
za długo byłaś
dla mnie
horyzontem

ale założę
na twój pogrzeb
kiedy już odejdziesz
czarną sukienkę
i pod parasolką
do trumny podejdę
i pod wiekiem
ułożę się
na atłasowej poduszce
pierzastej
uczepię się
kwiatów
rzucanych ci z nieba
i zielonych liści
poproszę
zebyś ożyła
na wiosnę
[sub]Tekst był edytowany przez Agnieszka_Gruszko dnia 14-09-2003 13:00.[/sub]

Opublikowano

Taki wiersz..mam w zanadrzu..dla..

bardzo osobisty..tekst Agnieszko...
i wiesz..
mam wrażenie.. że jesteś...to uderza mnie jak błyskawica..

ułożę się
na atłasowej poduszce
pierzastej
uczepię się
kwiatów
rzucanych ci z nieba
i zielonych liści
poproszę
zebyś ożyła
na wiosnę...

bardzo cię pozdrawiam ciepło - Mirka

Opublikowano

Taki wiersz..mam w zanadrzu..dla..

bardzo osobisty..tekst Agnieszko...
i wiesz..
mam wrażenie.. że jesteś...to uderza mnie jak błyskawica..

ułożę się
na atłasowej poduszce
pierzastej
uczepię się
kwiatów
rzucanych ci z nieba
i zielonych liści
poproszę
zebyś ożyła
na wiosnę...

bardzo cię pozdrawiam ciepło - Mirka

Opublikowano

Taki wiersz..mam w zanadrzu..dla..

bardzo osobisty..tekst Agnieszko...
i wiesz..
mam wrażenie.. że jesteś...to uderza mnie jak błyskawica..

ułożę się
na atłasowej poduszce
pierzastej
uczepię się
kwiatów
rzucanych ci z nieba

(tęliterówkę popraw.. - "nie pójdę:) slonko:)
i zielonych liści
poproszę
zebyś ożyła
na wiosnę...

bardzo cię pozdrawiam ciepło - Mirka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...