Czeluści

[Annaartdark]

Chociaż nasze myśli podążały w jednym kierunku
Ciała nigdy nie potrafiły się spleść
Twój oddech delikatnie muskał moją skórę,studził wrzącą krew
I choć oboje pragnęliśmy zanurzyć się w tej niezbadanej toni 

Strach szarpał nami
Nasze Dusze znały każdy centymetr siebie
Zmysły jak bijący żar utrudniały utrzymanie się na powierzchni
W umyśle jak za gestą mgłą majaczył mi kształt Twojej twarzy
Ta tęsknota tak bardzo doprowadzała do szaleństwa
Wydobyłeś moją słabość
Nie było nic lepszego jak smak wypowiadanych przez Ciebie słów
Te obmywały mnie i na nowo rzeźbiły 
Z każdym krokiem odkrywałeś więcej
Tak subtelnie.
Pragnęłam cielesności.
Choćby muśnięcia Twoich warg ma moich ustach.
Tak bardzo chciałam aby to zaklęcie zadziałało.
Duszę już miałeś.
Więc przyjdź ze swoją magią i weź ciało
Nie spieszyłeś się z odkrywaniem kart
Badałeś bez pośpiechu powoli
Każdy centymetr mojej tęsknoty mojego świata
W końcu poznałeś ten chaos
Lubiłeś to połączenie
Światła i mroku
Doszedłeś do źródła tej jasności
I meaandrowaleś po najciemniejszych zakamarkach duszy.
Twoje słowa kształtowały to co między nami powstało
Jednak Zatrzymałeś się
Nie rozumiałam tego kroku
Zostawiłeś moje ciało rozdrażnione
Jakoś tak niewygodnie
Wszystko stało się takie odległe
Wciąż stoisz nad tą pieprzoną przepaścią
Nie zamierzając skoczyć
A myśli niespokojne dręczą,
Czasem zastanawiam się czy nie byłeś 
cholernym wytworem mojej wyobraźni
A może po prostu niespełnieniem...

Edytowane 19 Stycznia 2022 przez Annaartdark (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Fajne i potwierdza moja tezę: zacznij od duszy, a ciało za nią samo wyruszy. Drugie, to mógł z nerw i emocji zaniemóc. Tak bywa. Oby się za bardzo nie przejął, bo mu zostanie. 

 

[Annaartdark]

@Marek.zak1 to stare dzieje,przeszlość która czasem daje o sobie znać.

To był zakazany owoc:) 

Najpierw dusza jak najbardziej tak,w dzisiejszych czasach to niemodne.

Być może przez towar deficytowy w postaci wrażliwców. 

 

[Marek.zak1]

@Annaartdark Tak, nerwy, a tych rozchwianych wrażliwców to mniej? No nie wiem:). Pozdrawiam

[Annaartdark]

@Gosława Oj bardzo długo krążył nad moją

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Leszczym]

@Annaartdark Dobry tekst. Wiarygodny. Rzetelny. Brawo :))

[Annaartdark]

@Leszczym bardzo dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przy tym fragmencie przeszły mi ciarki po plecach. Uwielbiam rozpalony ogień troszkę dłużej potrzymać w palenisku. Wzmaga to namiętność i rozpala jeszcze bardziej, zamiast wygasać. Rodzi frustrację, fakt, ale frustrację, w której pragnie się cały czas przebywać. To zdanie stało się dla mnie istotą Twojego utworu. :)

[Annaartdark]

@Wędrowiec.1984 dobrze że były ciarki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznam się, że  byłeś tu moją mała inspiracją

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję, to prawdziwy komplement!

 

 

Niespełnienie? Owszem! Ale po cóż spełniać się od razu, kiedy można to spełnienie kontrolować i rozpalać... i zostawić rozpalone, by jeszcze trochę poczekało i iskrzyło.

...a gdy poczeka, gwarantuję, że będzie stokroć bardziej intensywne. :)

Edytowane 19 Stycznia 2022 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic dodać nic ująć

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

świetnie to ująłeś 

@Wędrowiec.1984 iskrzylo,  wskazówek nie cofnę swietnie rozumiem Twoją wypowiedź.

 

Raz na milion w tym życiu, ktoś potrafi zawładnąć Twoją duszą tak bardzo  no i jest pozamiatane. Bo takich owoców się nie zrywa

[Wędrowiec.1984]

Aniu, niespełnienie jest cudownym uczuciem tylko należy je odpowiednio ukierunkować, rozpalić i zostawić by płonęło. Wtedy smakuje najlepiej.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po trochu podejrzewam gdzie znalazłaś inspirację. :)

 

Zależy czy się potrafi dobrze z tego rodzaju owocami obchodzić. :)

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No weź

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak otwarcie muszę mówić:) 

Twój ostatni utwór mnie rozbroił więc dużo, dużo myśli krążyło. I wyszło to.

 

Ale punktem zwrotnym dla mnie było  ostatnie pożegnanie gwiazdeczki

Przy tym wierszu było trudniej. 

Jeden z piękniejszych jakie czytałam.

Bo zostaje w

 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Staram się :D No dobra, wiem o który wiersz chodzi :P

 

To co tutaj napisałaś bardzo fajnie się czyta. Ma się poczucie niespełnienia, które chce się pielęgnować, czyli tak jak lubię. Gdy czytałem, zastanawiałem się dlaczego to jest w warsztacie. :)

 

A ostatni utwór... Lubię romantyzować, trochę erotyzować i niech bohater trochę też pocierpi, no bo zbyt łatwo mieć romantyk nie może. 

 

 

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 interesujące

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cholerny romantyzm  jednak muszę Ci przyznać rację, gdyby to wszystko tak łatwo przychodzilo nie byłoby takich doznań i wiersze bez wyrazu bo  wena dosyć mizerna:)

 

 

To też stoisz tak nad tą przepaścią...:) bezbłędne utożsamienie się z awatarem

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem :)

 

Wiersze wierszami ale cała epoka, jakże piękna, przeszłaby nam koło nosa. Lermontow dłużej by pożył zamiast stać się bohaterem swojej własnej powieści. :D

Ajuści! Zresztą mgła czasami sama chwyta mnie za nogi i puścić nie chce. :D

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak,dzięki za przypomnienie mocnego w przekazie utworu, który stał się dla mnie odległy. Jednak mam Wędrowca który 

potrafi dostrzec to coś w najbardziej nieoczywistej postaci

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Wędrowiec.1984]

@Annaartdark Tak, Bohater naszych czasów jest świetny! Fajnie, że czytałaś. Mnie zachwycił. Lermontow pewnie nigdy nie podejrzewał, że skończy jak Grusznicki. :)

Edytowane 20 Stycznia 2022 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Annaartdark]

@Wędrowiec.1984

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miłość aż po grób, chociaż nie wiem czy jestem zwolenniczką tej myśli, podziwiam upór i I istotę celu dla którego zginął Grusznicki.

No ale to postawy archaiczne, które inspirowały,  dziś tylko o takich można pisać,  napewno nie doświadczać. 

[Wędrowiec.1984]

@Annaartdark Grusznicki był do bólu romantykiem, Pieczorin romantykami gardził. Mówił nawet, że rozwinęła się pewna choroba w Petersburgu. Dzisiaj to tak jak mówisz, pisać tylko można. Pojedynków dawno zakazano chociaż jeszcze przed II wojną światową zdarzały się takowe wśród oficerów Wojska Polskiego. 

 

To głupie, bo Lermontow mógłby żyć i napisać jeszcze niejedno genialne dzieło. Tak samo Puszkin. 

 

Lepiej czytać świetne wiersze o niespełnieniu niż się strzelać. :)