Historia edycji

@Tectosmith były takie daty, też 11.11.2011 i tak dalej :) Kolega rozumiem już dzisiaj nie pisze :)

Znalazłem porzuconą miłość na chodniku, W szary papier niepamięci owiniętą. Leżała jak ptak zraniony, co wypadł z gniazda, Zmięta w dłoniach, zapłakana, skulona.   Ktoś ją odczepił od serca i tu zostawił Jak spinkę, która już nie trzymała włosów. Nie podniósł jej nikt, nie przyjrzał się ranom, A wiatr przewracał ją z boku na bok.   Słońce przypalało bez litości, aż wyblakła. Chwyciłem ostrożnie, by nie rozsypać w pył, A ona w ręku drżała, przestraszona i krucha. Nie wiem, co zrobić z tym znaleziskiem.   Komu zwrócić, czy ktoś chce ją odzyskać? I kim jest osoba, która zaszlochała ze smutku, Aż upuściła pod nogi niespełnione marzenie? Włożyłem do kieszeni, niech ogrzeje się w cieple.   Może kiedyś odnajdę tego, który zgubił szczęście. Teraz leży na mojej półce między książkami, Obok pamiątek znad Bałtyku i fotografii Dziadka, groźnego pirata morskiego w kajaku.   Czasami, gdy księżyc przyjrzy jej się przez okno, Słychać, jak cicho nuci dawne, czułe wyznania. Hej, mówię do niej: nie becz, opowiedz o sobie. „Mmm, hmmm… przytulisz mnie?” zamruczała...

przez uchylone okno widać błękit ten kolor istnieje naprawdę mówisz patrząc głęboko w oczy zakazana prawda jest kamieniem milowym do poznania siebie już prawie wiosna od wschodu do zachodu bezchmurne niebo z nasypu kolejowego spoglądają lisy nad głową przelatują cienie ptaków i tylko dłonie zimne nieczułe Anna wpatruje się w dal strzępy jasnej foli unoszonej przez wiatr wyglądają niczym raniuszki krążące nad prosem dzień rozchodzi się w mgłę już nawet sadza nie osiada na brzegu dłoni  

@Waldemar_Talar_Talar dobrze że Picasso nie produkuje pościeli