Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

powolutku, pomalutku...*


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@OloBolo

"by się wyżywać- tłuc go po pysku
teraz jest niemowa" (tu, nie wiadomo o co, o co...)

napisz np: "odgryzł jej ozór, i jest niemowa" :)

 

poczytaj jeszcze o limerykach i na początku, ściśle trzymaj się schematu - będzie łatwiej się nauczyć ;)

Opublikowano

Zgrabnej Teresie ze Zgorzelca 
zabrakło dla Janusza serca
na złość więc jej się w pabie upił
zapominając, że gdy pijany -to jest głupi
i tak skończyła się abstynencja.

 

Zgrabnej Teresie ze Zgorzelca
zabrakło dla Janusza serca
na złość jej się w pabie upił
a gdy pijany -to  głupi
tak skończyła się abstynencja

 

Liczba sylab w 3 i 4 wersie o 1 lub 2 mniej niż w 1, 2,5. Pozdrawiam. 

 

 

Opublikowano

na 100% to nie limeryk ;( ... ale co mi tam, dopiero się uczę ;)

 

 

Grafoman Olek z Bogatyni
wierszyk napisał dla dziewczyny
ona na wierszach się nie znała 
język przez okno mu pokazała
on ją chciał zakuć za to w dyby

  • 2 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Limeryki to nie jest wcale taka prosta sprawa .... ja się chyba nigdy pisać ich nie nauczę  ;(

 

znalazłem fajną stronkę w necie :

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzisiaj dwa, pseudo limeryki, takie ala'   ;)

nie od razu Rzym zbudowano,  jak starczy mi chęci do nauki... matematyki, to może jakiś w miarę fajny limeryk spłodzę :)

 

 

Prostytutce Ance z miasta Zgierz
klient zafundował niezły jazz 
Anka zgiełku nie lubiła
zgarnęła kasę i się zmyła
sam teraz bawi się ten zwierz

 

 

****************************

 

Tomasz kryptogej z Warszawy
na przekór ojcu wyszedł z szafy
rodzina nawet się nie zdziwiła 
z Tomaszkiem w święta różnie bywa 
narzeczona tylko że on taki pstrokaty
 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Duch szlacheckiego jeźdźca, który gna przez wieki na koniu pod dom córki z fotowoltaiką - niezwykła fantazja. No i są elementy osobiste - rodowe. :) Mój ulubiony moment- gdy ojciec z szablą prosi o kawę zamiast miodu pitnego, bo XXI wiek to nawet dla duchów ciężkie czasy pod tym względem. A może Maria Antonina miała taką wizję? Świetny tekst!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 :)) Sceptyk jak kwas solny ;) Dzięki     
    • Na plaży było pusto i głucho  jak oko wykol. Fale oceanu płonęły, pomarańczowym ogniem  schowanej do połowy tarczy słońca. Mógłbym skoczyć w ten magiel żywiołów i odejść wreszcie  bez cienia winy, kary czy wspomnień. Zatopić wreszcie swój wrak w potędze posejdonowego królestwa. W oku cyklonu z którego nie wyjdę choć na krok.     Moje ślady są tak niewidoczne. Odciskają się ledwie  w zimnym i mokrym piasku. Nie to co blizny zadane przez ludzi i siebie. Skrwawione przeguby i ramiona. Rozbite, umysł i serce. Po kontakcie z naturą człowieka. Idę spokojnie ku spienionym falom. Mijam skruszałe  i zalane powodzią słonych łez, zamki na piasku. Kiedyś byłem ich budowniczym,  potem nadzorcą aż wreszcie obrońcą. Straciłem je wszystkie. Jeden po drugim. Teraz są tylko ruiną a zarazem żywym pomnikiem mojej klęski.     Marzyłem tylko o separacji od świata. A świat odpłacił mi wojną. Wygrał. Zamęczył jednostkę setką problemów, tysiącem spraw  i milionem bez ideowych rozmów. Zniszczyli mnie  i nawet nie usłyszałem słowa przepraszam. Bo jak można tak żyć? W mroku, nędzy, upadku. Depresji wszelkich inicjatyw. Pogrzebie witalności i pochwale marnej śmierci. Zostałem przez nią powołany. Nie do życia w zakłamanym stadzie.     Lubię plaże. Są jak ja. Dzikie i odseparowane. Samotne i ciche. Zalane, przypływem rozpaczy. Odkryte, odpływem racjonalności. Błąkam się jak okręt  pozbawiony zbawczego światła latarni.     Wchodzę czasami na klif, górujący nad zatoką Nocny wiatr,  popycha mnie  ciepłym objęciem ramienia ku przepaści. Na plaży iskrzą ogniki dusz. Życiowych rozbitków. Skacz i poczuj wolność. Jak my. Jak nam podobni.     Obiecuje im, że jutro skoczę  lecz dziś chcę wrócić do domu. Pić i pisać. Zmazać swój strach i ból. Otrzeć łzy bezwartościowym wierszem. Odwracam się i biegnę. Mgła powstała nad zatoką, unosi mnie w swych gęstych kłębach. Eskortując bezpiecznie  do samych drzwi.    
    • @KOBIETA   Piękna liryka!   Anomalia nigdy nie stanie się przełomem, jeśli druga strona pozostaje niezmienna. Można zmieniać dni na noce i noce na dni, ale jeśli ktoś nie chce połączyć dłoni - splot pozostanie tylko marzeniem. 
    • @MIROSŁAW C.   Od Golgoty przez obmywanie stóp po "policz do trzech" - jak droga przez mękę do zmartwychwstania. Piękna nadzieja ukryta w tym "nastąpi".
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...