awatar awatarowi wilkiem...

[Pan Ropuch]

wracam do siebie 
nie podróżowałem
mimo to oddaliłem się na niemiłość

 

****************

miarą awatara mierzy awatar - człowieka
po tonach klikbajtów próbujesz mu wierzyć
prawdziwie płakał prawdziwie był zdewastowany... praw... 

 

pukot stukot wstumilionową szybkę a jutro wesele
w dwudziestoczterogodzinnych interwałach skrajnych emocji

życie już odmierza (się) 
zupełnie jak w teledysku czy filmie 
a cała reszta w cieniu cienia 
życie do życia przyspawa
pustka podchodzi pierwsza
zostaje na dłużej niezauważona

 

********************

dziś odmierz długość kroku
następny i następny
postaw 

 

nie patrz za siebie
tam gdzie zawsze byłeś
wróć do siebie

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 9 Listopada 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[A-typowa-b]

@Pan Ropuch Dzisiaj oko złapało ostatnią część wiersza, 

"nie patrz za siebie
tam gdzie zawsze byłeś
wróć do siebie"

 

[Somalija]

@Pan Ropuch Bez upięknienia nie podchodź

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pozdrawiam .

[Pan Ropuch]

@Somalija Mówisz masz :) :) :) 

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Nata_Kruk]

Intrygujący tytuł... świetne wejście w wiersz i w ogóle sporo o.. człowieku.. o tym, jaki bywa... 
"a cała reszta w cieniu cienia życie do życia przyspawa pustka podchodzi... zostaje na dłużej..." penetrujesz wnętrze, żeby na koniec szepnąć...

"nie patrz za siebie... wróć do siebie"... Dla mnie, to bardzo dobry wiersz.
... a może po "emocji", enter.?
Pozdrawiam.

Edytowane 8 Listopada 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@Nata_Kruk ten enter też nie dawał mi spokoju :) chyba szukałem potwierdzenia i je dostałem :D

 

Dzięki i pozdrawiam

Pan Ropuch