Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

03. 10. 1952 (Atomic! XIX: Montebello Islands ― Hurricane)

 

Wielka Brytania włącza się do gry. Na archipelagu Montebello, który znajduje się ok. 70 kilometrów od zachodnich brzegów Australii, umieszcza potajemnie wewnątrz starej fregaty HMS Plym urządzenie o szacowanej mocy 25 kiloton. Fregata jest zacumowana 300 metrów od wyspy Trimouille. Detonacja (w ramach operacji Hurricane) całkowicie unicestwia okręt w oślepiającym blasku i tworzy podwodny krater, o trzystumetrowej średnicy i sześciometrowej głębokości. Obłok powybuchowy przypominający ciemno-brunatnego kalafiora przesuwa się wolno nad otwarty ocean. Rozprasza się po dwóch godzinach, napromieniowując i oślepiając kataraktą okolicznych Aborygenów… ― zabijając przez następne dziesiątki lat…

 

***

 

Hurricane (pol. Huragan) – nazwa kodowa operacji wojskowej i testu nuklearnego z 3 października 1952 roku, dokonanych przez Wielką Brytanię, na archipelagu Montebello, ok. 70 km od zachodnich wybrzeży Australii. Ładunek jądrowy o mocy 25 kiloton umieszczono w rufowej części fregaty HMS Plym, zacumowanej ok. 300 metrów od wyspy Trimouille.

 

01. 11. 1952 (Atomic! XX: Eniwetok ― Ivy)

 

Dwie detonacje w ramach operacji Ivy. Wodorowy „Mike”, który eksploduje za chwilę z mocą przeszło dziesięciu megaton, co jest równoważne z 10 milionami ton trotylu, zatrzęsie w posadach nie tylko atolem Eniwetok, ale i niemal całym światem! Wielka antena na górze czarnego budyniu ― odbiera sygnał. 3…2…1… ― i cały horyzont staje się momentalnie jaskrawo-żółty. Nawet z odległości 100 kilometrów ogromny, wychładzający się obłok wygląda upiornie. Wznosi się wolno do samej stratosfery. Będzie kłębił się jeszcze przez 2-3 godziny nad nieistniejącą już wyspą, zanim rozwieje go wiatr. Nad trzy i pół kilometrowej średnicy kraterem o osiemdziesięciometrowej głębokości.

 

16. 11. 1952 (Atomic! XXI: Eniwetok ― Ivy)

 

Król ma moc! Jednak 500 kiloton nie robi tym razem większego wrażenia na miłośnikach sylwestrowych fajerwerków…

 

***

 

Ivy (pol. Bluszcz) – nazwa kodowa operacji wojskowej z listopada 1952 roku, dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której przeprowadzono dwa testy nuklearne na pacyficznym atolu Eniwetok, wchodzącym w skład archipelagu Wysp Marshalla. Archipelag ten był wyodrębniony przez USA do prób, jako: Pacific Proving Grounds. Testy o kryptonimach: Mike – 10,4 megatony, eksperymentalna konstrukcja naziemna o gabarytach czteropiętrowego budynku (1 listopada), oraz: King, 500 kiloton (najsilniejsza bomba atomowa w historii), zrzut z bombowca Convair B-36 "Peacemaker", eksplozja na wysokości 450 metrów (16 listopada)

 

17. 03. 1953 (Atomic! XXII: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Bracia Jankesi wymyślili kolejną operację. Nazwali ją Upshot/Knothole. Na poligonie NTS ― eksploduje na wieży urocza Annie ― z mocą 16 kiloton… Piękna kobieta o zabójczym spojrzeniu, kusicielka z piekła rodem…

 

24. 03. 1953  (Atomic! XXIII: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Za nią eksploduje również na wieży niemniej urocza Nancy. Jej moc, to 24 kilotony. Kilku żołnierzy traci wzrok, ponieważ odważyli się spojrzeć prosto w jej przecudnej urody oczy, doznając przy tym poparzeń III stopnia…

 

31. 03. 1953  (Atomic! XXIV: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Ruth ― ma być kolejną seksowną dziewczyną umieszczoną na kratownicowej wieży, ale ― okazuje się niewypałem. Jej moc nie jest większa od wystrzału z butelki szampana!

 

06. 04. 1953 (Atomic! XXV: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Dixie ― zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress… ― 11 kiloton… ― huknęło, zatrzęsło… zagrzmiało…

 

11. 04. 1953 (Atomic! XXVI: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Ray ― wielkie ― NIC!

 

18. 04. 1953 (Atomic! XXVII: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Badger ― wystrzela na wieży z mocą ― 23 kiloton, zapalając powietrze, spopielając sny i marzenia… ― spopielając życie…

 

25. 04. 1953 (Atomic! XXVIII: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Simon ― to 43 kilotony ― i kilka ofiar. Czterech żołnierzy wyparowało przez nieuwagę. Zapatrzyli się ― na kilkudziesięciometrowej wysokości kratownicową konstrukcję z odciągowymi linami. Przynajmniej nic nie czuli… ― albo poczuli przez mgnienie… ― przez mrugnięcie powieką rogatego demona…

 

08. 05. 1953 (Atomic! XXIX: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Jankesi, mimo to ― nie zwalniają, wręcz przeciwnie ― jazda bez trzymanki nabiera tempa. Encore ― 27 kiloton zrzuconych z czterosilnikowego bombowca Boeing B-50 Superfortress… ― i dwie ślepe kaleki. Ich gałki oczne, w zderzeniu z ogromnym żarem ― nie miały szans.

 

19. 05. 1953 (Atomic! XXX: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Oślepiający błysk. Po chwili ogromny huk szarpie wnętrznościami obserwatorów. To tylko Harry ― eksploduje z mocą 32 kiloton, pozostawiając po sobie zrakowaciałe komórki…―  rosnące, przepoczwarzające się… ― dziesiątkujące bezlitośnie kolejne i tak już zmutowane pokolenia… ― i kolejne…

 

25. 05. 1953 (Atomic! XXXI: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Gratka dla wielbicieli artylerii. Specjalnie zmodyfikowane działo wystrzeliwuje pocisk, który jest ładunkiem nuklearnym o wdzięcznej nazwie Grable. Pocisk ma 15 kiloton…

 

04. 06. 1953 (Atomic! XXXII: Nevada ― Upshot/Knothole)

 

Nieświadomi niczego żołnierze w płytkich okopach ― patrzą na jaskrawe światło, które przechodzi przez nich na wskroś. W ich dłoniach widoczne są niemal wszystkie kości, jak na rentgenowskim zdjęciu. Climax ― eksploduje z mocą 61 kiloton. ― I zabierze ich wszystkich ― do swojego królestwa… ― do grobu…

 

***

 

Upshot/Knothole (pol. Wyskok/sęk) ― nazwa operacji wojskowej z marca i czerwca 1953 roku, dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której dokonano 11 próbnych eksplozji nuklearnych na NTS (Nevada Test Site) o kryptonimach: Annie ― 16 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (17 marca), Nancy ― 24 kilotony, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (24 marca), Ruth ― 200 t, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, w skali eksplozji jądrowych ― niewybuch (31 marca), Dixie ― 11 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 180 metrów (6 kwietnia), Ray ― 220 t, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, w skali eksplozji jądrowych – niewybuch (11 kwietnia), Badger – 23 kilotony, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (18 kwietnia), Simon ― 43 kilotony, detonacja na osiemdziesięciometrowej wieży (25 kwietnia), Encore ― 27 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 180 metrów (8 maja), Harry ― 32 kilotony, detonacja na osiemdziesięciometrowej wieży (19 maja), Grable – 15 kiloton, wystrzał pocisku z działa atomowego „Annie” (25 maja), Climax ― 61 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 100 metrów (4 czerwca)

 

12. 08. 1953 (Atomic! XXXIII: Semipałatyńsk ― RDS-6s ― Слойка)

 

Chwila oddechu. Nad poligonem w Semipałatyńsku wyrasta kolejny grzyb. Wodorowy RDS-6s (Joe-4) ― ma moc ― 400 kiloton. Radzieccy towarzysze czują w ustach kwaśny smak nuklearnego rozszczepienia. Kilka czteropiętrowych budynków otula świetlista fala, kilka testowych konstrukcji… Szybkostrzelnymi kamerami zostaje zarejestrowana zewnętrza krawędź śmierci… ― tajemnica czasu… ― moment tuż przed unicestwieniem… ― słoneczny blask na elewacjach, na oknach… ― na drzwiach… Napromieniowany szaro-żółty, bezgraniczny step…

 

23. 08. 1953 (Atomic! XXXIV: Semipałatyńsk ― Tatiana)

 

Ostatnie spojrzenie w otchłań oświetlonego pomarańczowym słońcem stepu… W samotnym domu słychać kapiące z kranu krople… ― tykanie ściennego zegara… ― bełkot leżącego na podłodze, kompletnie  pijanego ojca… ― narastające tykanie zegara… ― narastające kapanie kropel… Gong…― jeden… ― drugi… ― trzeci…  ― piskliwy w uszach szum… 28 kiloton… Śmierć…

 

03. 09. 1953 (Atomic! XXXV: Semipałatyńsk ― Joe 6)

 

6 kiloton…

 

08. 09. 1953 (Atomic! XXXVI: Semipałatyńsk ― Joe 7)

 

1,5 kilotony…  ― krótkie ukłucie przeszywa ciało…

 

10. 09. 1953 (Atomic! XXXVII: Semipałatyńsk ― Joe 8)

 

5 kiloton… ― spadają płonące ptaki… ― ciągną za sobą długie, jasne warkocze…

 

***

 

RDS-6s Sloika (Joe 4) ― nazwa kodowa pierwszego, nie do końca udanego testu termojądrowego, dokonanego przez Związek Radziecki 12 sierpnia 1953 roku, detonacja na dziewięćdziesięciometrowej wieży. Siła wybuchu 400 kiloton.

 

Tatiana (Joe 5) ― nazwa kodowa ładunku nuklearnego w ramach testu RDS-5 z 23 sierpnia 1953 roku, dokonanej przez Związek Radziecki. Zrzut z bombowca Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 28 kiloton.

 

RDS-6 (Joe 6) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 3 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowa Tu – 4. Detonacja na wysokości 280 metrów. Siła wybuchu 6 kiloton.

 

RDS-7 (Joe 7) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 8 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowa Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 1,5 kilotony.

 

RDS-8 (Joe 8) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 10 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowca Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 5 kiloton.

 

(Włodzimierz Zastawniak, marzec 2016 - czerwiec 2018)

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
    • Palindrom fonetyczny*   Keczup- ukaz. O*! Ty czytasz!   Szaty- czy to zakupu czek?     *Dwuznaki odwracamy nierozdzielone, bo odbijamy formę dźwiękową, a nie graficzną.  * ukaz. O trzeba powiedzieć szybko.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...