cuda świata...

[Natuskaa]

rosłe skały są wysokie na tyle

że w ich otoczeniu drobnieję

ani mi do ćwierci sosny sięgać

ani zatrzymać dłonią strumyka

ani kamienia oderwać od ziemi

ani górskiej przewidzieć pogody

 

podnosząc twarz do słońca pytam

gdzie byłam przez wszystkie lata

dlaczego mnie tu nie sprowadziło

żebym się poczuła korzonkiem

w przeogromnym lesie świata

zamiast latać jak pył na wietrze

 

zaciągam się zapachem trawy

skąpanym wieczorną wilgocią

przywdziewając lekką mgiełkę

wsłuchana w wielki koncert

na tysiące smyczków pisany

okrywam ramiona ciepłą bluzą

 

jestem taka mała taka mała

[dach]

@Natuskaa bardzo naturalnie poprowadzony wiersz. Bardzo ładnie poprowadzimy wątek filozoficzny. Środki stylistyczne/poetyckie dobrze dobrane. Nie ma tutaj kiczu. Jest wiersz, jest refleksja bardzo ładnie skomponowana z przyrodą - odwiecznym naszym zwierciadłem. Zwierciadłem, w którym poeci od zarania dziejów się przeglądają- często nadużywają. U Ciebie jest bardzo skromnie i zwyczajnie. Jest to ładna poezja. Pozdr. 

[ama dablam]

@Natuskaa tylko skromny człowiek widzi więcej...dużo więcej oprócz siebie. Zachwyciłam się 

[GrumpyElf]

@Natuskaa Jak cudownie, lekko i wrażliwie. Z każdym kolejnym wersem czułam się lżejsza :) Pozdrawiam. 

[violetta]

ta małość jest zabawna:)

[Gość]

@Natuskaa Jest w tym wierszu taki dziecięco-dziewczęcy podziw nad ogromem świata. To doskonale oddaje tę "małość" peelki i trudno mi sobie wyobrazić, jakich innych środków można by było użyć, by przekazać to jeszcze lepiej ;>

[Sylwester_Lasota]

W Zakopanem ponoć armagedon. Tak w każdym razie twierdzi WP.

Ale wiersz ciekawy. Przeczytałem z przyjemnością.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -z przyjemnością przeczytałem - 

                                                                            Pozdr. radośnie.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napisałam to, co w danej chwili poczułam. Ludzie są różni, tworzą zagadki całą swoją postawą, ubiorem... krzyczą - rozszyfruj! Reszta przyrody nie przebiera się, żeby tworzyć pułapki. Jest prosta, a ja chyba tej prostoty bardzo potrzebowałam.

 

Dziękuję :) i pozdrawiam.

Bardzo mnie cieszy, że przypadł do gustu :)

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Chyba mam jeszcze wiele do zobaczenia, dopóki mi życia starczy :)

 

Dziękuję i pozdrawiam.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...bo ja nie chcę ściągać w dół... jeśli mi się udało poruszyć i podnieść to... dobrze, to bardzo dobrze.

 

Dziękuję :) i pozdrawiam.

:) jakoś mi to nie przeszkadza.

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Rzeczywiście lepiej się nie stawiać naturze, ale słuchać jej, bo pięknie podpowiada.

W drodze na Biskupią Kopę bardzo chcieli(śmy) wejść na Srebrną Kopę, ale nas przegoniła, grzmiała, wiała i straszyła, więc odpuścili(śmy) Srebrną Kopę na rzecz samej tylko Biskupiej Kopy i wiesz... dobrze zrobili(śmy), bo potem wszystko było obliczone co do sekund. By(śmy) dostali niezłe baty po drodze.

 

*śmy, bo w grupie byłam, a głupio tak pisać w liczbie mnogiej.

 

Dziękuję i pozdrawiam :)

Edytowane 11 Sierpnia 2021 przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za taki piękny komentarz... :)

 

Pozdrawiam.

Lubię tę swoją dziecięcość- dziewczęcą. Skoro jest coś takiego we mnie, to niech sobie funkcjonuje :)

Kto wie, może gdyby poszukać głębiej, to jeszcze by się jakieś inne środki znalazły, a może inna sceneria... pomyślę nad tym. Wysnułeś ważne dla mnie spostrzeżenie.

 

Dziękuję :) i pozdrawiam.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przejeżdżałam tydzień temu przez Zakopane. Ludzi na chodnikach masa i w jedną i w drugą stronę chodzili. Poczułam się nie jak w górach, ale jak w Międzyzdrojach w szczycie sezonu. Wieczorem hałas okrutny, knajpy pełne. Lepiej się zawekować w Kościelisku albo Bukowinie. Poza tym na drogach dojazdowych są duże utrudnienia, coś budują jakiś most i coś - hotel może. 3,5h tylko do samego tylko Krakowa wracałam, a to tylko 100 km (550 km w sumie, a tyle czasu się zeszło), więc jeśli w Tatry to dużo cierpliwości potrzeba zabrać ze sobą.

 

Za opinię o wierszu bardzo dziękuję i pozdrawiam :) 

Witam. Bardzo mnie to cieszy :)

 

Dziękuję i pozdrawiam.

[WarszawiAnka]

Ciekawy wiersz, czytelnik łatwo wkracza w jego atmosferę.

Ostatni wers, moim zdaniem, nie jest konieczny.

 

Pozdrawiam

 

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmm wiesz, to dziwna sprawa z tym ostatnim wersem. W zeszycie mam cztery zwrotki, ale ta czwarta... nie byłam pewna czy powinna zostać, bo jest jakby trochę inna... i wyciągnęłam ten ostatni wers trochę ze środka, bo nawet pointa miała być inna.  Może nie jest konieczny, ale chcę żeby został.

 

Dziękuję i pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

@Natuskaa Trzynaste(13) to od Pana Ropucha :) Dobrze się śledziło wzrokiem po wersach. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Antoine W]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja też!

 

to było dla żartu a teraz poważnie: i "ja też" ;-)

 

dwa serca dla Ciebie.

[corival]

@Natuskaa Ach... moje klimaty, a ja się tak spóźniłam.

Człowiek faktycznie może poczuć się przy ogromie natury pyłkiem... pod warunkiem, że jest na tyle spostrzegawczy, albo wrażliwy, żeby to dostrzec. Pozdrawiam :)@Natuskaa

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

OK. :)

Dziękuję za wyjaśnienie i serduszko. :)

 

Pozdrawiam

 

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakie się ma mieszadełko, takie się ukręci ciasto :)) 

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Wyczuwam tu drugie dno :)... hmm...  

 

Dziękuję i pozdrawiam.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło, że odnalazłaś u mnie coś dla siebie. Ogrom natury i jej różnorodność to cudna studnia z której można czerpać i czerpać...

 

Dziękuję i pozdrawiam :) 

 

Bardzo mnie cieszy taki odbiór.

 

Dziękuję i pozdrawiam :)