Kwaśny Miód / Pięciolinia

[Dekaos Dondi]

Kwaśny Miód

 

ujrzałem tysiące zwiędłych

niewielkich pąków

wyrzuconych poza ogród

 

chociaż głód dokuczał

nie mogłem przełknąć chleba z miodem

był kwaśnym zwątpieniem

niemożliwością poznania łąki

 

na horyzoncie dotykały nieba

pochyliłem się

dotknąłem jednego z nich

 

poczułem na dłoni  krople rosy

lecz suchy szelest

samotnej parodii zapachów

 

gdy promień słońca

rozdarł zasłonę z ciemnych chmur

 

delikatnie

przygarniał niepewność

 

a wiatr zakołysał snem o zakwitnięciu

w czystym krysztale

błękitu

 

 

 

Pięciolinia

 

pozwól ciemności jasno świecić

cienia możliwość

jej odebrano

czy ma zapłonąć ogniem zakryta

zostać zwęgloną

kochaną za mało

 

złudna słodycz co miłość dławi

zabija gorycz

balsamem cała

zrywać owoce choć dłonie parzą

bólem wzmocnienia

gdy umysł oszalał

 

zranione nuty krwawej bieli

muzyka pulsem

rytmem ożywczym

na pięciolinii kluczem otwarta

ciszą nie wzgardzi

roztańczy zmysły

 

 

 

Edytowane 7 Sierpnia 2021 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)