Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@[email protected] w zależności od sytuacji życiowej uwalniają się  w nas różne odcienie naszej osobowości, czasem walczymy do upadłego a czasem odpuszczamy, uciekamy, chowamy się zalani łzami. Wszystko zależy od wewnętrznej motywacji. Jeśli przeszkadza Ci samotność, to musisz znaleźć w sobie siłę żeby ją pokonać. 

 

 

 

Opublikowano

@[email protected] ja kiedyś sobie zrobiłam test osobowości i wyszło mi... (jeśli stoisz to usiądź), że należę do elitarnej grupy 2% ludzi, którzy są  altruistami, budowniczymi cywizacji. Dobrze, że  mam trochę rozumu bo zadzierałabym nosa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Takie testy, to czasem tylko zabawa, taki moment zastanowienia się nad sobą .

Opublikowano

@Somalija Altruizm z egoizmem w jednym stali domku,
                      i tak za człowiekiem zawsze stoją w ogonku.

Pozdrawiam Ago z samego rana, u mnie w nocy trzy burze, tego jeszcze nie miałem jak żyję.

@Dag Dag popatrz ja Je mam na miejscu a wcale mi się do nich nie spieszy - zastanawiam się czy nie jestem czasami podłym człowiekiem. Wiem ile kosztuje tęsknota nadgraniczna, mam kilka koleżanek które piszą na portalach aby tylko mieć z krajem i przyjaciółmi kontakt, aby rozmawiać w języku ojczystym. Aby czuć Polskim sercem dotyk słowa. Wracaj do nas / do Nich/ co stoi na przeszkodzie, tylu już wróciło.

Miłego dnia Dag.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to kawał gęstej, dusznej, brutalnej, dobrej poezji.  Siła wyrazu Twojego słowa jest bardzo odczuwalna. Tutaj jest dosłownie wszystko:   1) Ból, nie tylko fizyczny, ale i psychiczny, emocjonalny, taki który zgniata od środka. 2) Dymanika — pulsowanie, palenie, pękanie, falowanie...  3) Bardzo mocna, sugestywna puenta.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          A powyższa strofa to dla mnie clou wiersza. Zamykasz w niej niemal wszystko to, o czym pisałam wyżej; falowanie, ból, męczeństwo...  Gratuluję nie tylko wiersza, ale i wyczucia, bo tutaj łatwo można było przekroczyć cienką linię i zamiast falować, pulsować i pękać, po prostu zapaść się w banał. Twój kunszt i nos nie zwiódł Cię na manowce. Dobrze było znów poczytać Autorkę. Pozdrawiam.    
    • @Proszalny   czytam nie tłumacząc zostawiam słowa tam gdzie są - na powierzchni metr wody to dużo i mało   nie sięgam dna żeby nie mącić
    • Przyciągnął tytuł i to do niego tak zwyczajnie puszczam oko ;) Treść w porządku.  Jestem kimś obcym — jestem ogrodem... Widać i czuć przemianę jaka w się w peelu dokonała, choćby na chwilę, ale jednak. Pod sam koniec robi się smutno. Mam wrażenie, że peel zbyt mocno wszedł w rolę i teraz ciężko z tego stanu wyjść. Czuje przesyt, albo samego siebie i tego kim się na tę krótką chwilę stał, na co sobie pozwolił, albo przesyt tego, co wokół. To co się nagromadziło, stało się ciężarem. Strefa komfortu  była okamgnieniem. Tak sobie poczytałam. Pozdrawiam. 
    • @Proszalny   To naprawdę mocny tekst, napisany z dużą samoświadomością i z wyraźnym bólem egzystencjalnym. Spełnienie potrafi boleć bardziej niż brak. Dla mnie, na obecnym etapie życia, konkluzja  jest również zaskakująca.  Świetna proza.    
    • @Marcin Tarnowski   Przyroda daje nadzieję, człowiek zaraz ją komplikuje. Te "pająki intryg" i "płomień wojny" mówią więcej niż opis przyrody.    Ciekawa grafika. :)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...