Po swojemu

[Gość]

mariusz miał w pracy wielu kolegów
więc w dniu urodzin od nich dostawał
moc upominków oryginalnych
jak krawat krawat krawat i krawat

raz jeden mariusz chciał po swojemu
choć mały kroczek zrobić - a zatem
wziął na żądanie urlop od życia
casual friday - on pod krawatem

czy język sinieć ma pod prążkami
czy w towarzystwie krzykliwych wzorów
nigdy o niczym nie decydował
dobił mariusza ogrom wyboru

 

 

Edytowane 4 Lipca 2021 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[Anna_Sendor]

@error_erros Bomba i tyle, mistrzostwo.
Tylko jedno pytanie - nie ma być „pod” krawatem? 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ się cieszę, że Ci się podoba! Dziękuję przepięknie!

 

Oczywiście, że ma być, dzięki za czujność!

[corival]

@error_erros Tego się nie spodziewałam :) Świetny pomysł. Pozdrawiam :)

[Gość]

@corival Wielkie dziękowanko! :D

[Marek.zak1]

Dobre, wprawdzie nie wiem, czy mu się ten plan powiódł, czy się nie mógł zdecydować, który wybrać, ale wielość interpretacji to na plus. Pozdrawiam

[Gość]

@Marek.zak1 Myślę, że jakby nie interpretować finału, przekaz wiersza będzie zachowany ;>

Bardzo dziękuję.

[dach]

@error_erros to jest bardzo dobre. Tutaj nie ma dorabianej historii. Jest wykrzesane z życia. Podane w odpowiedniej formie. Nic dodać nic ująć. Pozdr.

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ogromnie się cieszę, że w końcu coś mojego akceptujesz od początku do końca! Dziękuję :D

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może właśnie ocaliłem mu życie xD

Cieszę się, że Ci się podoba. Dzięki, że wpadłaś!

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sztuka wyboru to dzisiaj tak naprawdę coś, co większość nas przerasta. Raczej - świadomie lub podświadomie - godzimy się na życie na warunkach dyktowanych nam z góry. Rodzice, system, kościół - wyręczają nas w tym do tego stopnia, że gdyby człowiekowi w jakiejś kwestii dać prawo absolutnego, nieskrępowanego niczym wyboru, ten tylko siądzie i zapłacze z bezradności, bo bez narzuconych wytycznych nagle nie wie, czego chce, nie wie co jest dla niego dobre, a co złe. Najlepiej widać to na przykładzie osób zaangażowanych w jakąś religię - obojętnie jaką. Z moich obserwacji wynika, że wielu z nich przyjmuje podział świata na dobro i zło dyktowany przez religijne doktryny, zupełnie nie siląc się na własną ocenę tego stanu rzeczy. Taki człowiek potrzebuje bóstwa, które mu wprost powie "nie kradnij", bo bez niego nie wiedziałby, czy powinien kraść, czy nie. To jest moim zdaniem przerażające i ponure.

Dzięki za odwiedziny!