Klasa

[Anna_Sendor]

W alfabetycznej kolejce

po swoje "Jestem"

[iwonaroma]

O klasie i nie tylko ;)

Cierpliwość cnotą, w każdym rejestrze :)

[GrumpyElf]

@Anna_Sendor Z przekory mówiłam zawsze "obecna". Twoja miniaturka uzmysłowiła mi właśnie jaką moc ma proste powiedzenie na głos "jestem". 

[corival]

@Anna_Sendor Coś jak uosobienie się w masie ;) Pozdrawiam :)

[Anna_Sendor]

@iwonaroma Tak. A czekanie to nieraz wyzwanie:).

@GrumpyElf Ja też mówiłam „obecna”:) w podstawówce;). W LO już po prostu „byłam”;). Ściskam.

@corival Ciekawy ten Twój komentarz. Dziękuję;).

[Gość Radosław]

Ja z tych co mówili "jestem" ;) 

 

Miniatura uzmysławia pewien porządek. I ten przy sprawdzaniu listy. I ten, powiązany z czasem w życiu. Jestem można zakomunikować na wiele sposobów: noworodek krzyknie a potem będzie pełzał po brzuchu do piersi, uczeń podniesie rękę ,gdy usłyszy swoje nazwisko lub imię , ale tak naprawdę aby zaistnieć trzeba zbliżyć się do siebie ,tu wywołać swoje imię. 

 

Wiersz dodaję do trzech, które wskazałem ;) 

[Anna_Sendor]

@Radosław No i właśnie o to zbliżanie się do siebie mi chodziło. Zbliżanie się do swojego "jestem" jako stopniowego budowania tożsamości. Ale w jakich warunkach - w grupie, gdzie siłą rzeczy indywidualizm jest czasem spłaszczany - mechanizmy, których żadne istoty stadne nie unikną.

[Gość Radosław]

@Anna_Sendor Tak, również w grupie, bo w relacjach też poznajemy siebie. Indywidualizm to "sport" zespołowy ;) 

[Anna_Sendor]

@Radosław Jasne, że tak. Grupa działa wielokierunkowo - z jednej strony ogranicza, z drugiej strony, tak jak mówisz, rozwija i tworzy osobowość. I zależy też wiele od tego, jaka to grupa, jakie ma cele.

[Gość Radosław]

@Anna_Sendor Oj tak, różne są klasy.