Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

martwi mnie ewolucja
bo łeb układam gdzie ciepło - a potem?
potem słucham mruczenia genów
i gróźb że obudzę się kotem

dziś pokazałem pazury
już żaden nie przyjdzie odrapać drzwi
to nic osobistego - po prostu się boję
przeraża mnie dziewięć żyć

 

 

Opublikowano

A moczem też peel potraktował? Trzeba porządnie naznaczyć swój teren i mieć nadzieję, że podziała, a nie od razu w agresję :P  Przewrotność myśli jest Twoim znakiem towarowym, baaardzo ją lubię. Miau 

Opublikowano

@[email protected] Nie oglądam telewizji, a zwłaszcza papieży w niej ;>

@Marek.zak1 Z moich klimatów? Mnie się właśnie wydaje, że mocno się różni ;D

@wojciech Fajna interpretacja! Co wcale mnie nie dziwi w Twoim przypadku ;>

@Waldemar_Talar_Talar Tytuł nie zawsze musi być ładny, czasem wystarczy, że jest intrygujący ;>

@Gosława Ja nie lubię kotów, kiedy sikają, drapią, miałczą, mruczą, a najbardziej - kiedy istnieją ;P Tym bardziej przeraża mnie, ile mam z kotem cech wspólnych.

@Stary_Kredens Och, to byłoby nieszczere, gdyż w ewolucję wierzę, a w reinkarnację - nie ;D

Opublikowano

@Gosława Słusznie. Nigdy nie wiadomo, kto siedzi po drugiej stronie. Może akurat jakieś rude yeti kopiące kotki. Nigdy nic nie wiadomo :]

Opublikowano

Świetny wiersz! Lubię takie pisanie. Tutaj  bardzo dużo się dzieje emocjonalnie, lecz wbrew pozorom, wszystko jest pod kontrolą, co najważniejsze pod kontrolą peela.  Zawsze dziewięć żyć możesz zredukować do siedmiu:) Choć coś czuję, że peel ma w nosie boski pierwiastek, woli swoją przenikliwość;) 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I to może być morał tej historii!

Albo to klasyczna agresja z poczucia bezradności ;D

Opublikowano

@error_erros Przeczytałam tytuł i zmarszczyłam nos na myśląc: no ładnie... Czytam więc i co się okazuje? 

Umiesz prowokować ;) Treść natomiast świetnie oddaje Twoje obawy. Pokazanie pazurów bywa czasem konieczne ;) Takie życie.

Dla odmiany pewnie lubię koty ;) Pozdrawiam :)

Opublikowano

@corival Ok, przyznaję, tytuł to czystej wody clickbait - ale spełnia swoją rolę, bo intryguje ;>

Dziękuję za odwiedziny!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • - Znowu ty, starcze? - rzucił pogardliwie Lord Sith. - Znowu? ty?     - Cha-cha! - roześmiała się emanacja, udowadniając w pełni swoją realność. - Cha-cha! - śmiała się dalej. - To ja i zarazem nie ja. A gdybyś pamiętał nauki pobrane w  Świątyni, nie nazwałbyś ducha starcem. Jako że będąc istotą czysto energetyczną, żyjącą w przestrzeniach Mocy, nie podlegam upływowi czasu.     Darth Vader słuchał go mało uważnie, koncentrując się na wypchnięciu Światła ze swojego umysłu. Nie powiodło mu się.    - Daj sobie spokój - ze spokojem, charakterystycznym dla Obi-Wana, duch przybyły z głębi Światła pokręcił głową. - Twój wysiłek jest daremny. Przywróciłem - tu uśmiechnął się szeroko - należne Jasnej Stronie Mocy miejce w twoim umyśle.    Mroczny Lord odwrócił się powoli i równie wolnym ruchem sięgnął po miecz świetlny. Zjawa uśmiechnęła się lekko, czyniąc nieznaczny gest dwoma ostatnimi palcami lewej dłoni.    - Powiedziałem ci, że to na nic - spojrzała na broń trzymaną w tej samej dłoni, za pośrednictwem której przed chwilą użyła Mocy. - I to również - uprzedziła ruch ręki, którą jego adwersarz wyciągnął, aby przyciągnąć miecz do siebie.     - Zobaczymy - pomyślał Darth Vader, utrzymując gest. Po czym wkładając weń tyle energii, że mógłby zatrzymać - lub podnieść - statek kosmiczny wielkości przynajmniej Sokoła Millennium.     Emanacja Obi-Wana wciąż uśmiechała się tym samym, lekkim uśmiechem.     - Mówiłem ci, że to na nic.    Sith jednak nie zamierzał słuchać. Zwyczajnie, jak to osoba mająca "ja" przesycone Ciemnością. Gwałtownie wyciągnął przed siebie drugą rękę, przesyłając energię w kierunku przeciwnika, mając zamiar rozproszyć go lub przynajmniej odepchnąć. Jednak stojąca naprzeciw postać nawet się nie zachwiała. Mało tego: nie drgnęła nawet. Stojąc spokojnie i swobodnie tak, jak stała.     - Wciąż próbujesz - stwierdziła, znów uśmiechnąwszy się. - Więc pokażę ci coś.     Wysławszy cząstkę Mocy przez wyciągniętą prawą rękę i unieruchomiwszy Sitha, ujął jego miecz w obie dłonie i zacisnął na nim palce. Pod wpływem Mocy urządzenie zaczęło rozpraszać się na atomy. Gdy po chwili otworzył dłonie, jego błyszczący kształt był jeszcze widoczny w stabilnej postaci. Po czym zaczął migotać coraz bardziej intensywnie w miarę tego, jak świecące srebrzyście drobinki jedna za drugą unosiły się i znikały w otaczającej je bezpośrednio przestrzeni. Po kilku minutach rozproszyły się wszystkie i znikły.     - Niee! - lord Vader wyraził opóźniony sprzeciw i złość - ją akurat jak najbardziej na miejscu, w każdym razie z jego punktu widzenia - przetransformowanym przez maskę głosem. - Starcze!     - Ależ-tak - powtórzył Obi Wan. I dodał:    - Pora na...       Kartuzy, 21. Lutego 2026 
    • @KOBIETA Nie i zamierzam się sztachnąć na grubo, gdy będzie okazja.
    • @FaLcorN   dobrze, że nie masz anosmii ;) 
    • @FaLcorN     Kornel…nie mam nic innego do powiedzenia…:) w temacie;)           
    • @KOBIETA Wyczuwam feromony, nadlatują spod Poznania.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...