Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

droga drży
w ciemności

długie cienie
sekund

przyczajona sfora
nocy
rozpina ramiona

na dnie
oddechu
skulona modlitwa

po przekątnej
niedosyt

przejdź
po milczących sadach
ust

ocal
od zapomnienia

Opublikowano

Dzięki Ariel za słowa w komentarzu :-),cieszę się , że wysupłałeś niektóre porównania ,bliskie Twemu zapatrywaniu.Pozdrawiam ;-)

Opublikowano

Witaj ...Jay Jay ;-) , wczoraj zastanawiałam się jaki dodać wiersz przed urlopem ....dopiero od jutra będzie przerwa ale wrócę cha cha !!Dzięki , że pozostawiłeś swój słowny ślad .Pozdrawiam .

Opublikowano

Urlop należy się choćby dlatego , by nabrać WENY , rozłożyć skrzydła byleby nie Ikarowe.Kajet zabieram ze sobą i gdzieś pomiędzy Krakowem a Zakopcem , w płatkach śniegu uda mi się coś złożyć ;-)

Opublikowano

Witam Włodku , dzięki za to ACH , mówi mi wiele...pozwalam zabrać ;-).Pozdrawiam serdecznie. :-)

Opublikowano

Cieszę się Lady , że przebudzenie było miłe ;-) oby wszystkie takie były .Pozdrawiam ;-)

Opublikowano

Izo miałam pewne obawy , czy ten dodany wiersz będzie dobry , wiesz jak jest ;-), mówiąc szczerze nie uważam go za swój jakiś hit , ale cieszę się , że się podoba .Pozdrawiam , cmok.

Opublikowano

Witaj poraz kolejny Włodku...a może coś w nim jest ze wspomnianych czynników ;-).

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena   Trafnie diagnozujesz, dlaczego tak łatwo wchodzimy w relacje online - w sieci możemy wykreować się na kogoś lepszego, bardziej błyskotliwego, unikając „brudu” fizjologii, nieśmiałości czy codziennej rutyny. Ale ta czystość jest sterylnością laboratorium, w którym uczucie nie ma jak naprawdę oddychać.   Koniec relacji w sieci to „błąd systemu, cichy , powtarzalny, nie do naprawy” - kogoś się po prostu usuwa, blokuje, wymazuje z pamięci podręcznej. Ta techniczna chłodność sprawia, że ból jest paradoksalnie trudniejszy do przeżycia, bo zostaje sprowadzony do poziomu niedziałającej aplikacji. Obraz mężczyzny, który wchodzi na profil tylko po to, by „dotknąć martwego piksela , który kiedyś był jej okiem”, jest genialną definicją współczesnej żałoby. Masz rację - zostaje martwy profil, okno czatu, które „nigdy się nie zaświeci”. To nowa forma tortury - widzieć czyjąś aktywność, „mruganie routera”, mając świadomość, że dla tej osoby już nie istniejemy. Technologia nie leczy samotności - pozwala nam udawać, że żyjemy. To wiersz o tym, że w świecie pełnym powiadomień, najgłośniejsza i najbardziej przerażająca jest cisza w miejscu, gdzie kiedyś był drugi człowiek.   Świetny tekst!
    • @Nata_Kruk   my się Mata różnimy:)   Ty kochasz formy krótkie a ja rozwlekłe.   nie chcę się tutaj negatywnie poisywać ale mógłbym wkleić szkic mojego wiersza.   haiku.   tylko Ty byś się zdenerwowała a ja ośmieszył.     jak zwykle biorę sobie Twoje słowa do serca:)   dziękuję:)      
    • @bazyl_prost to cudownie, bo myślałam, że mnie nie lubisz:)
    • @Radosław... można, na pewno.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...