Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@[email protected] Ty się tak do tej wiosny nie wdzięcz, bo jak się zawstydzi, gorąco jej się zrobi i za szybko lato nastanie ;>

Bardzo przyjemny wierszyk, choć wolałbym takie o jesieni czytać ;D

Opublikowano

@error_erros O jesieni bój się Boga, toż to stara baba choć kolorowa. Ale gustów nikomu nie wypada wybierać.


Pozdrawiam jesiennie.

 

 

@Waldemar_Talar_Talar Waldku słowo zwiewna jest jak najbardziej na miejscu, bo u mnie śnieg i dmucha.

Trzymaj się zdrowo.

@Dag Piękno wiosny raczej kobiece,
               gałązki na bok jak dwa nagie miecze.

Pozdrawiam Dag, poetyczny komentarz.

Opublikowano

@Sylwester_Lasota Dziękuje Sylwku że zajrzałeś w moje domostwo poetyckie, wczoraj właśnie miałem urodziny i przywitałem z opóźnieniem wiosnę, co razem, to razem. Dzisiaj właśnie zaświeciła mi od rana cudownym słońcem, to taki całus od niej.

Wszystkiego dobrego w Wielki Tydzień.

@GrumpyElf Grumpy ciekawe pytanie zadałaś, aż jestem skonfudowany - bo faktycznie z poetyką jest tak że albo się obserwuje co wokół nas, albo ma się wyobraźnię. Doszedłem do wniosku że można te dwa elementy połączyć w jedno. Ot, i masz odpowiedź.


Wszystkiego dobrego, a po rannej kawce w teren, po materiał na wiersz.

Opublikowano

@[email protected] Uwielbiam Pana warsztat, ktoś może nie wiedzieć ktoś może nie rozumieć nawet jak te wiersze powstają... Odpowiedź zna tylko Pan, ja się jedynie jej domyślam ( pieczołowicie z pietyzmem, kunsztownie godzinami czasem tygodniami i miesiącami dojrzewają czekając na ostatni szlif) 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Opublikowano

@[email protected] Nie nie nie! Ośmielę się w ten sposób zwrócić do Pana - być może to już nie jest kwestia tego portalu i timingu, a czasu. Czas najwyższy wypłynąć na szersze wody, popróbować swoich sił w konkursach poetyckich. Dzisiaj postaram się zamieścić link i Panu podeślę także, bo tak sobie skromnie myślę - trzeba próbować z takim warsztatem to wręcz mus. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Opublikowano

@zyzy52 No tak, patrzysz Zyzy na to realnie, aż do bólu, ale tak łatwo nas nie wezmą. Po co mamy pióra i białe kartki... żeby je zapełniać, a czym - siłą woli, siłą słowa. Wtedy nawet jak trzeba będzie iść na wieczną służbę, będzie jakby trochę lżej. Coś po nas zostanie.


Miłego wieczoru Zyzy, napisz o miłości do słowa.

Opublikowano

@Julia Álvarez Julio tylko nie "pan", a pisać można wszystko, byle pokrywało się z prawdą, a nie było wymuszone jakąkolwiek grą - tego nie znoszę.

 

Pozdrawiam w Wielką Środę, pamiętaj że jest to dzień zdrady Judasza.

@Jacek_K Jacku groźba to dla mnie, bo nie lubię nocy z różnych przyczyn, źle mnie zrozumiałeś.


Pozdrawiam i głowa do góry.

@zyzy52 Zyzy chyba nie tylko Ty wiosnę odczuwasz jako nadzieję odnowy, zaczątku nowego życie, budzenia się natury z zimowego uśpienia. A zimę mieliśmy tego roku dosyć jak na nasze warunki - śnieżną i mroźną. Czujemy się jak żagiel na wietrze.

Miłej środy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      o niczym innym nie myślałem fakt że nie bekon ale szynka a szynka z - o fo pax małe nie kuśmy myślą samotnika :)))
    • @Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza.  @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...
    • @Rafael Marius u mnie zawsze zielono, choćby i w tle tylko, ale jednak :)  A u Ciebie? @Myszolak bardzo się cieszę.  Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dziękuję Ci bardzo, potrafisz napisać coś czego ja bym nie ujęła w taki sposób, bo wolę się ukryć w metaforach. Prawda bywa trudna i do tego tak bardzo skomplikowana.  Pozdrawiam serdecznie
    • miałem dwadzieścia lat a moja miłość dziewiętnaście pojawił się ten trzeci na imię daliśmy mu Dawid jest pięknym człowiekiem     Kamilu jesteś herosem słowa. Trzy wiersze w jeden wieczór. I to bez stypendium.  Pozdrawiam serdecznie.    
    • Nasz przedział sypialny ma dwa miejsca leżące. Na jednym ja, na drugim kot. Pomiędzy nami atlas gwiaździstego nieba – nikomu już niepotrzebny w dalszej podróży. Na pokładzie panuje cisza, ale niech to nie zmyli. Dom jak lustro odbija nastroje. Wystarczy się wsłuchać. Pokładowy czas na chwilę przerywa swój bieg i bije dziesiątą.   Nikt z nas nie wie, w jakim miejscu się znajdujemy. Już dawno pomyliliśmy kurs i zamiast uparcie wracać na główne szlaki, krążymy w próżni. Nie ma potrzeby nazywać mijanych planet. Dopóki układają się w spokojne wieczory, nie ma potrzeby niczego zmieniać. Kubek ciepłej herbaty. Za oknami polarna noc odciska na śniegu ślady stóp zwierząt.   Kto nie chciałby zostawić wszystkiego za sobą? Narodzić się na nowo i mieć możliwość wyboru z bagażu doświadczeń rzeczy, które wydają się interesujące. Mam tutaj książki – zbyt wiele książek, by próbować je czytać. Mam także miłość, którą noszę w sobie jak światło potrzebne do życia. Jest moją nawigacyjną boją. Chyba jedyną, innej nie miałem.     grafika: mój dom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...