Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

*** (Półblady poranek, półblada ty, ...)

Anna_M.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Anna_M.

Anna_M.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Półblady poranek, półblada ty,
jak kwarcyt z rutylem kodujesz myśl.
Chciałaś być wierszem - nadchodzi czas.
Pójdziesz przez łąkę, pójdziesz w las.

Gdy dłonie chore, trzeba iść,
odnaleźć drzewo dobre na krzyż.
Przy świerku płakać już nie czas.
Głębiej i gęściej, i dalej w las.

Wierzyłaś w dłonie – konają dłonie.

Konają dłonie, pakuje się dusza.

frrrrrrrrrr...

Jak kwarcyt z rutylem kodujesz myśl,
półblady poranek, półblada ty.

Michał Pajek

Michał Pajek

Opublikowano
Opublikowano

Nie jest tajemnicą, ze lubię Osiecką.... i taki styl pisania... Ten wiersz, mimo że inny jest piękny i bardzoi spójny. Nie wiem, co to rutyl, ale to, co napisałas oczarowało mnie bez reszty. Dodaję do ulubionych.

Michał_Zawadowski

Michał_Zawadowski

Opublikowano
Opublikowano

Dobry i wcale nie prosty wiersz. Widzę nawiązania do poprzednich Pani utworów - świerk i las zapamiętałem z "il faut...", motyw kodowania myśli chyba też się gdzieś pojawił.
Całość intryguje i zastanawia. Kwarcyt to skała trwała, w zestawieniu z kodowaniem myśli w wierszach, można zauważyć próbę zachowywania jakiejś cząstki siebie.

Dalej - wspomniane już las i świerk. "Trzeba iść", kategoryczne stwierdzenie, każdy musi podążyć swoją drogą w las, w nieznane.

Powtarzam więc jeszcze - dobry, interesujący wiersz.

pozdrawiam
MZ

Anna_M.

Anna_M.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Przede wszystkim bardzo mi miło, że zapamiętał Pan "il faut..." :)

A jeśli chodzi o ten wiersz, to krążyło mi w głowie przekonanie, że wszystko jest w dłoniach i oczach, tu konkretnie - w dłoniach i jeśli ona są chore, to choruje dusza, one tak jakby to odzwierciedlają. Pana interpretacja, przyznaję - zaskoczyła mnie, zaskoczyła mnie pozytywnie. Jest ona dowodem na to, że każda rzecz, każde wydarzenie i każda myśl ma wiele stron, że w czymś złym da się znaleźć coś pozytywnego, że wszystko jest złożone z różnorodnych pierwiastków. I za to serdecznie Panu dziękuję.
Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      boso

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Zgadzam się i sam uczestniczę w akcji uwalniania słów i zwrotów ze ściśle przypisanego im tradycyjnego znaczenia. Niektóre z nich są powtarzane i powtarzane, a wcale nie musza być trafne. Niektóre zresztą sama tu wymieniłaś.  Mój ostatni wpis to też o tym:). Cieszę się, że  razem uczestniczymy w tej akcji. Może ktoś jeszcze dołączy. Pozdrawiam serdecznie. 
    • Pisarzowiczka
      Bieg

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Kłótnia. On ją pyta w złości: „O co tobie biega? Powiedz!”. Spięta, szepcze: „Będzie prościej...”. Wtem ucieka po tym słowie.   On ją goni, ona biegnie drogą, lasem, pośród kwiatów. Woła za nią wciąż bezwiednie: „Nie odbiegaj od tematu!”.   Był to zbieg okoliczności, bo ten bieg oznaczał więcej. Ona się wszak, dla ścisłości, ubiegała o atencję.
    • wiedźma
      Jutro też

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • Alicja_Wysocka
      Cisza

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • Mitylene
      Wspomnienie

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...