Mgiełkowe duszyczki.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Mgiełkowe duszyczki”

 

Mgiełką z głębin nam nieznanych,

tajemnicą nam wszechświatów,

lekkim śladem obecności

pośród duchowych tematów.

Schodzą dusze w rytmie ciszy,

w kolejce do życia stają,

szukają miejsca dla siebie,

w świat twardy się tu wcielają.

 

Z ludzkim ego zamieszkują,

od narodzin drogę znają,

stają się mu świadomością

i w tym życiu razem trwają.

Mgłą przestają być bez cienia —

aż do kresu im to dane;

gdy porzucą ciężar ciała,

odchodzą gdzieś tam w nieznane.

 

I znów w mgiełkę się zmieniają,

zbierają ślad swoich zdarzeń,

ciche echa dawnych istnień

i niespełnionych wciąż marzeń.

Wrócą w światło ponad czasem,

tam, gdzie źródło ich istnienia,

gdzie początek splata z końcem

pełnię sensu i spełnienia.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Stukacz]

@Leszek Piotr Laskowskimądre, ładne. pozdrawiam.

[Kwiatuszek]

@Leszek Piotr Laskowski Piękny wiersz o naszej duchowej drodze. Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.