Babka Ziemniaczana

[Pan Ropuch]

spustynnienie czas zacząć
w programie słowo piasek ty gapie
wody pragnę
straszna spiekota
oczy zamykam

 

boso iść
nagość zatrzymać

gdzie potok wartki gna
natura tak już ma
las pamięta jak młodym był
tak młodym że nie przypuszczał 
że coś przyjdzie i mu spamiętać
replikuje odnawia gaśnie wybucha
surowość i znieczulenie nieodwracalny

 

#nie śpiewaj nie rymuj deklamuj słowo

podnoszę ziarenko a każde kryje wszechświat
ty to jedno z nich 
ty trwasz jak ono toczysz się
oczy zamykasz

 

tu ja ty tu 
tujatytu
tytujatu
tyTUja

 

 

 

 

 

*spójrz jesteśmy jak gapie co patrzą
jak ziarenka piasku
czy widzimy
czy słyszymy 
i otwieramy usta na słowo 
ty ja my tu 
oczy zamykamy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 14 Marca 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

Na pustyni jesteśmy tylko monadami, a każda monada, jak każde razem i z osobna ziarenka piasku, są ja te pitagorejskie monady, z jakich ulepiony jest świat. Taka gra skojarzeń mi w głowie się zaplątało po lekturze. Pozdrawiam autora.