Entelecheia

[Wątpiciel]

Dotąd nie wyrosło nic co posadziłem.
Masz rację, za dużo podlewałem,
ale ziemia była taka sucha.

Za bardzo chciałem.

Który to już rok bez plonów?
Ledwo manewruję cierpliwością.

Wyrośnij!
Jak tylko potrafisz
albo spadnij z nieba wprost do mojej głowy.

Zapuść korzenie,
rozgość się, czuj się jak u siebie.

Posprzątam kiedy wyjdziesz,
jeśli wyjść postanowisz.

Sam nie mógłbym wyrwać.

Oferta jest bogata, spójrz,
już w pierwszym punkcie 
ta symbioza,

powinna cię zainteresować.

Podzielę myśli między nas dwoje,
rozwinę ich najskrytszy kłębek.
Zabierz, nie potrzebuję,
mam je od dość dawna, oddam.

Nie widzę,
nie nadchodzisz,

a ja już dbam.
Szkoda, że tak bardzo uparłem się,
żeby wyhodować właśnie ciebie.

[jan_komułzykant]

jak to się mówi - „nic na siłę”. Czasem przypadek najlepiej rozwiązuje najbardziej skrupulatnie

 

pielęgnowaną formę. Kiedyś wrzuciłem pękniętą pestkę moreli z widocznym już zalążkiem korzenia

 

do kopca kreta u sąsiadów.

 

Wyrosło piękne drzewo, które po zaszczepieniu do dziś daje owoce. Mnie nie udała się ta sztuka

,

mimo niejednej pestce i oddającej duszę hodowli. Widocznie mam zbyt nikłą wiedzę związaną z pojęciem bytu,

 

albo za mało rozmawiałem z rośliną ;)

 

Ciekawy wiersz, życzę powodzenia i nieustającego entuzjazmu Plowi.

 

PS

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tutaj warto by bardziej nawiązać do charakteru reszty wiersza

- moim zdaniem brzmi zbyt reklamiarsko i telewizyjnie ;)

Ale to tylko sugestia.

Pozdrawiam.

[Wątpiciel]

@jan_komułzykant Słuszna uwaga, nie spojrzałem tak na to, dziękuję. Jestem otwarty na sugestie, ponieważ nie czuję tego wiersza na tyle, aby móc go nazwać gotowym. Również pozdrawiam.

[Lidia Maria Concertina]

@Wątpiciel "O, to dobre!" - rzekł Bóg. "Nareszcie coś o mnie." ;) Pozdrawiam! :) 

[Wątpiciel]

@Lidia Maria Concertina Bardzo zaskoczyła mnie Twoja interpretacja, oczywiście pozytywnie. To wspaniałe co napisałaś. Dziękuję. Również pozdrawiam :)

[Lidia Maria Concertina]

@Wątpiciel Bo wspaniałe jest to, co napisałeś. :) Zatem nie ma się co dziwić - świerny wiersz! Pozdrawiam :) 

[Antoine W]

@Wątpiciel wierzę w szczerość tych intencji i wiary i nic tylko czytać - co z prawdy, to wzrośnie i zakwitnie i tylko jesteś pewny że ma w nim być "Szkoda, że tak bardzo uparłem się" dokładnie chodzi mi o wyraz "szkoda"

przeanalizuj całość i... czy "szkoda" tu pasuje?

[Wątpiciel]

@Lidia Maria Concertina Dziękuję za miłe słowa, wywołały uśmiech :)

@Antoine W Przemyślę to, być może masz rację. Miałem na myśli, że kiedy człowiek do czegoś uparcie dąży i działa w kierunku osiągnięciu zamierzonego celu, ale jego dążenia nie przynoszą efektów lub spotykają się z ciągłym niepowodzeniem, to narasta w nim frustracja. Stąd wzięło się to "szkoda". Ale może faktycznie warto to zmienić...dziękuję za zwrócenie uwagi na mój tekst i sugestie. Pozdrawiam :)

[Antoine W]

@Wątpiciel warsztat to warsztat :) szkoda to takie niepoetyckie słowo (jest takie auto, byk wchodzi w "szkodę") może peelowi "żal"? albo "źle" albo "Szkoda, że tak bardzo uparłem się, Smutno mi, że tak bardzo uparłem się", bo "szkoda" to żałujesz tego co robiłeś i nie masz woli próbować dalej....

[jan_komułzykant]

Ojta, łoj tam.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

źródło strony:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Mówią, że jak posieje to zbierze. I ja w to wierzę. Nawet jeśli z ziarna nie wykiełkuje spodziewana roślina to wszystko jest nauką. Nawet, a może przede wszystkim porażki. 

Oby bylo tak i w tym przypadku. 

 

Pozdrowienia 

[Wątpiciel]

@Czarek Płatak Uzbroiłem się w stoicyzm wobec porażek i w cierpliwość :) Bardzo dziękuję za przeczytanie i komentarz. Również pozdrawiam

[Wątpiciel]

@Gosława Bardzo się cieszę. Dziękuję :)