koniec

[Sylwester_Lasota]

może być jak koń albo koniuszek

choć to zupełnie jest bez znaczenia

w kąciku oko nie w koniunkturze

od kiedy końca bez końca nie ma

 

na koncie tylko komiwojażer

koniecznie zawsze w białym kimono

kontemplujący nie w garniturze

to co komicznie mu wyznaczono

 

a tak naprawdę to była ona

ciągnęła fraszkę pustą bez końca

bo jak wiadomo rzecz to stwierdzona

końca bez końca nie ma do końca

 

okoniem staje na końcu drogi

lecz to zupełnie jest bez znaczenia

kończyny krótkie za krótkie rogi

od kiedy końca do końca nie ma

 

 

[Marek.zak1]

Oryginalny i fajny tekst. Pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo w końcu to fraszka :)))

Trochę długawa, ale jednak.

Dziękuję i pozdrawiam

 

 

 

Dziękuję Marku :)

Również pozdrawiam

[Gość Franek K]

A padalec raz zasyczał

W rozmowie z zaskrońcem

- Co tam jest u pana słychać?

- Jakoś wiążę koniec z końcem.

[Nata_Kruk]

Bardzo dobre.

[Wędrowiec.1984]

Oryginalne, bardzo fajne, a jakże! :)

[Dariusz Sokołowski]

Fajny koncept-wiersz. Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mi koniec znów odpada,

o wiązaniu nie ma mowy,

lecz nie czeka mnie zagłada,

bo ogonek rośnie nowy.

 

;)

Pozdrawiam

 

 

 

 

Dziękuję Nato :)

 

Pozdrawiam

 

 

 

Bardzo się cieszę, że przypadło :)

Pozdrawiam

 

 

 

Wielkie dzięki :)

Również pozdrawiam.

 

 

[jazzkółka]

@Sylwester_Lasota

:-)

 

/Pewna Koństancja, panna dość duża,

choć się wałkonić lubiła w łożu,
chciała końdycję i talię wąską
mieć, więc koniecznie, co koń wyskoczy,
wdrożyła dietę-cud-miód drakońską.

 

Dopięła swego. Przeszła Rubikoń.
Szczupłą jak szparag grzebali w weekend.

 

Morał:
Marzenia spełniać, jest niebezpiecznie.
Śpieszyć trzeba się - wolno.
Koniecznie!/

 

Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Super!

Dzięki :)

Wzajemnie :)

[Sylwester_Lasota]

Konstatynopolitańczykowianeczka

 

Pewna Konstancja z Konstantynopola,

zanim go jeszcze Stambułem nazwali,

chociaż wysmukła już niczym topola,

jak osa chciała byś cienka w talii.

 

Konstantynopol, niemałe miasteczko,

słynął też z tego, że żył w nim Konstanty.

Facet, co większy od innych był deczko,

w Konstancji kochał się nie na żarty.

 

Jednak, że rzecz ta zaszła w Średnich Czasach,

za żonę była mu przeznaczona,

nie ona, tylko cesarzówna Fausta.

Lecz dla Konstancji rzecz nie skończona.

 

Mają kobitki swe sposobiki

żaby zamieszać w głowach facetom.

A jednym z nich jest powabna kibić

i dobrze wszystkie to wiedzą.

 

Dlatego Konstancja diety, gorsety

i różne inne straszne tortury,

praktykowała bez przerwy, żeby

lepszej choć tamta nie miała figury.

 

Jednak pewnego razu przesada

złapała ją mocno za talię,

tak wyszczupliła, że się rozpadła

na części co się stały jak dwie.

 

Pierwsza, ta górna, Kon się nazwała

trochę rozumna lecz nie do tańca.

Druga, co bliżej przyziemia została,

nazywała się po prostu Stancja.

 

I tak ją potem w grób pochowali,

w podwójną wąska mogiłę.

Cesarz, by uczcić o niej pamięć,

córce Konstantyna dał na imię.

 

I jeszcze do tego, krążą słuchy takie,

że swoją żonę kazał usunąć,

w takiej po Konstancji był rozpaczy.

 

 

*Historia zmyślona zaledwie zazębia się z faktami - nie może stanowić materiału dydaktycznego :))))

 

 

[jazzkółka]

@Sylwester_Lasota XD

Materiału dydaktycznego może nie stanowi (kto tam zresztą ma  pewność...), ale za to z tego materiału jaki wiersz...!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tytułować można by ew.

"Konstatynopolitańczykowianeczka, czyli gruba przesada"

Super! 

Pozdrawiam serdecznie.

Edytowane 25 Stycznia 2021 przez opal (wyświetl historię edycji)